Mieczysław Ubysz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieczysław Ubysz (z Ubyszów herbu Cholewa; syn Adama i Heleny z domu Niteckiej, ps. powstańczy Wik, ur. 28 stycznia 1915 w Ozorkowie koło Łodzi, zm. 6 lutego 1970, podchorąży), spiker powstańczej radiostacji "Błyskawica", poeta.

Studiował prawo i nauki społeczne na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie oraz po wojnie na Uniwersytecie Warszawskim. Studiów nie skończył. W 1938 pracował w Rozgłośni Polskiego Radia w Wilnie jako spiker. Uczestnik kampanii wrześniowej, walczył jako ochotnik w obronie Warszawy. Po kapitulacji przebywał w Krakowie. W roku 1940 śmierć jego ojca, zmusiła go do przeprowadzenia się. Przeniósł się do Warszawy gdzie wstąpił do podziemnej Armii Krajowej. Był jedną z osób współtworzących "Błyskawicę", a także dowódcą patrolu megafonowego nr 2 Biura Informacji i Propagandy AK. Napisał wiele wierszy dotyczących powstania, najbardziej znane to "Stare Miasto", "Manifest" i "Ostatni Komunikat". Kontuzjowany w czasie Powstania, po kapitulacji Warszawy przebywał w szpitalu jenieckim w Zeithein. Wydał w 1945 w Niemczech tomik wierszy pt. Czas wirujący a w 1946 tomik pt. Brew. Do Polski wrócił w 1947. W Polsce Ludowej, poza Antologią Polskiej Poezji Podziemnej 1939-1945 Jana Szczawieja, wiersze Ubysza nie były publikowane.

Zmarł w 1970, pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie - kwatera B22.

Władysław Bartoszewski nazwał go zapomnianym poetą walczącej Warszawy.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kubalski, "Żołnierze Walczącej Warszawy", Warszawa 1988, Instytut Prasy i Wydawnictw "NOVUM"
  • Mieczysław Ubysz, "Czas wirujący", Northeim 1945, nakładem Stanisława Helnarskiego