Hanower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne miejsca o tej nazwie.
Hanower
Hannover
Ilustracja
Widok na centrum miasta oraz Marktkirche
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Dolna Saksonia
Zarządzający Stefan Schostok, Stephan Weil, Herbert Schmalstieg, August Holweg, Wilhelm Weber (Politiker, 1879), Franz Henkel, Gustav Bratke, Egon Bönner, Ludwig Hoffmeister, Henricus Haltenhoff, Arthur Menge, Gustav Fink, Robert Leinert, Belit Onay
Powierzchnia 204,14 km²
Populacja (31.12.2014)
• liczba ludności
• gęstość

523 642
2565 os./km²
Nr kierunkowy 0511
Kod pocztowy 30159-30179, 30419-30669
Tablice rejestracyjne H
Położenie na mapie Dolnej Saksonii
Mapa konturowa Dolnej Saksonii, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Hanower”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Hanower”
Ziemia52°22′N 9°44′E/52,366667 9,733333
Strona internetowa
Portal Niemcy

Hanower (niem. Hannover) – miasto w Niemczech, stolica kraju związkowego Dolna Saksonia (niem. Niedersachsen) oraz związku komunalnego Region Hanower. Leży nad rzeką Leine.

Siedziba Stowarzyszenia Krajowego (Landesverband) Technisches Hilfswerk obejmującego swym zasięgiem landy Dolna Saksonia oraz Brema[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Średniowiecze[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o osadzie targowej w miejscu dzisiejszego miasta pochodzą z 1022 r. W XII w. w mieście rezydował książę Henryk Lew z dynastii welfickiej. Prawa miejskie Hanower otrzymał od cesarza w 1241 r. W XIV w. był członkiem Hanzy.

Państwo hanowerskie i unia z Wielką Brytanią[edytuj | edytuj kod]

W 1636 r. swą siedzibę przeniósł do Hanoweru książę Calenbergu. Odtąd miasto było stolicą Elektoratu Hanoweru, nieistniejącego już państwa niemieckiego.

Hanower w XVIII wieku

Elektorat Hanoweru był od 1714 połączony unią personalną (Jerzy I Hanowerski, zm. 1727) z Wielką Brytanią. Bardzo zdolnym ministrem Jerzego I był Andreas Gottlieb von Bernstorff (1640–1726), który podobnie jak kompozytor Georg Friedrich Haendel (1685–1750) pojechał z królem do Londynu.

W 1734 r. król i jego minister Gerlach Adolph von Münchhausen założyli uniwersytet w Getyndze (tak zwana: Georgiana). Szybko przybyli na niego cenieni wykładowcy, tacy jak Samuel Christian Hollmann.

W latach 1725–1767 burmistrzem miasta był Christian Ulrich Grupen (1692–1767). Grupen był najsłynniejszym i prawdopodobnie najzdolniejszym burmistrzem w historii miasta[według kogo?]. Był człowiekiem wykształconym, budował kościoły, odnawiał budynki użyteczności publicznej. Patronował badaniom naukowym i historycznym.

Od 1814 Hanower był stolicą nowo utworzonego Królestwa Hanoweru. W 1837 wygasła unia Wielkiej Brytanii i Hanoweru. W 1866 miasto Hanower zostało wraz z całym państwem wcielone do Prus po ataku pruskich wojsk. Odtąd do 1946 roku Hanower był stolicą Prowincji Hanower.

W granicach zjednoczonych Niemiec[edytuj | edytuj kod]

W 1871 roku prowincja i miasto znalazły się wraz z Królestwem Prus w granicach zjednoczonych Niemiec. W 1900 roku Hanower był 10. największym miastem Niemiec. W czasie II wojny światowej został silnie zniszczony wskutek bombardowań. W 1945 znalazł się w brytyjskiej strefie okupacyjnej Niemiec. 23 sierpnia 1946 został stolicą nowo utworzonego kraju Hanower, który istniał 92 dni. Z połączenia Hanoweru oraz wolnych krajów Brunszwiku, Oldenburga i Schaumburg-Lippe jeszcze w 1946 utworzono kraj związkowy Dolna Saksonia, w którym Hanower pełni funkcję stołeczną. W 2014 roku Hanower był trzynastym pod względem wielkości miastem Niemiec. W mieście zamieszkują liczne grupy obcokrajowców, najliczniejsze stanowią przybysze z Turcji, Polski i Grecji.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Miasto dzieli się na trzynaście dzielnic (Stadtbezirk): Ahlem-Badenstedt-Davenstedt, Bothfeld-Vahrenheide, Buchholz-Kleefeld, Döhren-Wülfel, Herrenhausen-Stöcken, Kirchrode-Bemerode-Wülferode, Linden-Limmer, Misburg-Anderten, Mitte, Nord, Ricklingen, Südstadt-Bult oraz Vahrenwald-List. Dzielnice te dzielą się na 51 części miasta (Stadtteil).

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Stary ratusz, w stylu gotyckim, odrestaurowany, naprzeciw hali targowej;
  • Nowy ratusz w stylu późnego historyzmu, otwarty w 1913 roku, z kopułą o wysokości niemal 100 metrów, z której rozpościera się piękny widok na miasto. Dostęp do szczytu kopuły zapewnia krzywa winda (poruszająca się najpierw pionowo w górę, a później pod kątem 17 stopni);
  • Marktkirche, w stylu gotyckim, obecna budowla z około około 1320 roku, z 98-metrową wieżą;
  • Ogrody Królewskie (Königliche Gärten Herrenhausen) o powierzchni 136 ha, z ekspozycją dot. historii ogrodów w Pałacu Herrenhausen[2].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Ratusz

Rozwinięty jest przemysł środków transportu (samochody, lokomotywy, wagony), elektrotechniczny (zakłady Telefunken) chemiczny, włókienniczy, gumowy Continental AG i spożywczy (czekolada) oraz usługi finansowe (HDI, VHV, Hannover Rück, Mecklenburgische).

W mieście odbywają się międzynarodowe targi przemysłowe np. Targi Hanowerskie (Hannover Messe). Od 1986 do 2018[3] co roku odbywały się tu największe targi IT na świecie zwane CeBIT. W 2000 Hanower był gospodarzem Światowej Wystawy Expo 2000.

Stacja premetra Kröpcke

Transport[edytuj | edytuj kod]

Na północ od miasta znajduje się port lotniczy Hanower (HAJ).

W mieście funkcjonuje system kolei miejskiejStadtbahn Hannover.

Stacje kolejowe: Hannover Hauptbahnhof, Hannover-Nordstadt, Hannover Bismarckstraße, Hannover Messe/Laatzen, Hannover-Kleefeld, Hannover Karl-Wiechert-Allee, Hannover Anderten-Misburg.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W mieście działają:

Sport[edytuj | edytuj kod]

Urodzeni w Hanowerze[edytuj | edytuj kod]

Telemax
Posąg króla Jerzego I na zamku Welfenschloss

Znane osoby[edytuj | edytuj kod]

Miasta współpracujące[4][edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. THW-Dienststellen.
  2. City break. Odkryj skarby północnych Niemiec.
  3. Hans-Jürgen Tast, Konfetti im Büro oder Die allerletzte CeBIT., 2021, ISBN 978-3-88842-054-2.
  4. Städtepartnerschaften der Landeshauptstadt Hannover (niem.). hannover.de. [dostęp 2012-06-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]