Mihal Zallari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mihal Zallari
MihalZallari.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 września 1894
Frashër, Imperium Osmańskie
Data i miejsce śmierci 17 marca 1976
Tirana, Albania
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego
Okres od 11 listopada 1943
do 14 września 1944
Poprzednik Idhomeno Kosturi
Następca Omer Nishani
Minister kultury
Okres od 14 września 1944
do 4 listopada 1944
Następca Kole Tromara

Mihal Zallari (ur. 25 września 1894 we wsi Frashër k. Përmetu, zm. 17 marca 1976 w Tiranie[1]) – albański polityk, dziennikarz i poeta.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Był synem urzędnika osmańskiego Marko Zallariego. Kształcił się w niemieckojęzycznej szkole w Stambule, a następnie na uniwersytecie w Grazu w zakresie nauk politycznych. W czasie studiów został wybrany przewodniczącym organizacji skupiającej Albańczyków studiujących w Grazu. W 1925 powrócił do Albanii i podjął pracę nauczyciela w gimnazjum w Gjirokastrze. W 1930 przeniósł się do Tirany. W latach 30. nadal pracował jako nauczyciel, ale także publikował w czasopismach Kombi i Bashkimi teksty o tematyce społeczno-politycznej oraz utwory poetyckie.

Po zajęciu Albanii w 1943 przez wojska niemieckie został wybrany deputowanym do parlamentu z okręgu Gjirokastra. 9 listopada 1943, po zamachu na Idhomeno Kosturiego Zallari został wybrany przewodniczącym parlamentu (funkcję tę pełnił do września 1944). W 1944 Zallari interweniował u niemieckich władz okupacyjnych w sprawie pracowników Radia Tirana, podejrzewanych o sympatie komunistyczne, blokując decyzję o ich aresztowaniu. W 1944 nie skorzystał z możliwości ucieczki do Niemiec i pozostał w kraju.

W 1944 został zatrzymany przez komunistyczny oddział partyzancki i stanął przed sądem wojskowym pod zarzutem kolaboracji. Skazany w marcu 1945 na karę 30 lat więzienia trafił do Burrelu, gdzie odbywał większość kary. Po 18 latach wyszedł w kwietniu 1962 na wolność i zamieszkał w Tiranie. Pracował początkowo w Instytucie Historii, a następnie w wydawnictwie Naim Frasheri jako tłumacz i korektor tekstów, ale po kilku latach został pozbawiony tej pracy. Etykietka "wroga ludu" spowodowała, że w jego pogrzebie w 1976 wzięła udział tylko najbliższa rodzina.

Był żonaty, miał córkę Elsę (ur. 1935).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kastriot Dervishi: Kryeministrat dhe ministrat e shtetit shqiptar në 100 vjet : anëtarët e Këshillit të Ministrave në vitet 1912-2012, jetëshkrimet e tyre dhe veprimtaria e ekzekutivit shqiptar. Tirana: Shtepia Botuese 55, 2012, s. 257.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]