Miklós Fehér

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miklos Fehér
Imię i nazwisko Miklós Fehér
Data i miejsce
urodzenia
20 lipca 1979
Tatabánya, Węgry Węgry
Data i miejsce
śmierci
25 stycznia 2004
Guimarães, Portugalia Portugalia
Pseudonim Miki
Pozycja napastnik
Wzrost 184 cm
Masa ciała 84 kg
Kariera juniorska
Győri ETO
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1995-1998
1998-2002
1999-2000
2000-2001
2002-2004
Győri ETO
Porto
Salgueiros (wyp.)
Braga (wyp.)
Benfica
Ogólnie
62 (23)
13 (1)
14 (5)
26 (14)
28 (7)
143 (51)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1996-1997
1996-2000
1998-2003
 Węgry U-18
 Węgry U-21
 Węgry
8 (3)
5 (0)
25 (7)

Miklós "Miki" Fehér (ur. 20 lipca 1979, zm. 25 stycznia 2004) – węgierski piłkarz i reprezentant swojego kraju w piłce nożnej.

Był zawodnikiem Győri ETO FC, następnie rozpoczął grę w lidze portugalskiej, w barwach kolejno FC Porto, SC Salgueiros, SC Braga i SL Benfica. Od października 1998 wystąpił w 25 meczach reprezentacji narodowej, zdobył w nich 7 bramek.

Zmarł nagle, po zasłabnięciu na boisku podczas meczu z Victorią Guimaraes. Nastąpiło to po otrzymaniu żółtej kartki od sędziego. Jego śmierć (podobnie jak pół roku wcześniej śmierć Kameruńczyka Marca-Viviena Foe) odbiła się na świecie (zwłaszcza w Portugalii) szerokim echem; prawdopodobnie cierpiał na ukrytą wadę serca.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Fehér został zauważony przez F.C. Porto grając na Węgrzech w Győri ETO FC. W 1998 roku FC Porto podpisało z nim kontrakt, ale nie potrafił wywalczyć miejsca w składzie i został wypożyczony, by nabierać doświadczenia. Trafił do innego klub z Porto, SC Salgueiros. Po przeciętnym sezonie, w 2000 roku został wypożyczony ponownie, tym razem do Sportingu Braga gdzie spędził swój najlepszy sezon, strzelając 14 goli w 26 meczach. Po tym jak przewodniczący F.C. Porto Jorge Nuno Pinto da Costa pokłócił się z agentem Josém Veigom (agentem Fehéra oraz innych graczy), Fehér odmówił zmiany agenta i opuścił Estádio das Antas. Wyjechał do Lizbony, gdzie grał w SL Benfica strzelając 7 goli w 28 meczach. W kadrze narodowej zadebiutował 10 października 1998 roku w Baku z Azerbejdżanem w ramach eliminacji do Euro 2000. W tym meczu strzelił bramkę w ostatniej minucie meczu, a Węgrzy wygrali 4:0. Brał udział w eliminacjach do Euro 2000, Mundialu 2002 i Euro 2004. Za najlepszy mecz w kadrze uważa się mecz z Litwą w Kownie 11 października 2000 roku w ramach eliminacji do Mundialu 2002 gdzie strzelił hat-tricka a Węgrzy wygrali 6:1[1]. Po raz ostatni w drużynie narodowej wystąpił 11 października 2003 roku w Budapeszcie w meczu z Polską w ramach eliminacji do Euro 2004, przegranym przez Węgrów 1:2. W latach 1998-2003 w reprezentacji zagrał w 25 meczach, zdobywając 7 goli. W 2001 roku został uznany za najlepszego węgierskiego piłkarza[2].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

25 stycznia 2004, Benfica grała wyjazdowy mecz ligowy z Victorią Guimarães. Mecz był transmitowany na żywo w telewizji. Fehér pojawił się na boisku w drugiej połowie i w doliczonym czasie gry asystował przy bramce Fernando Aguiara (innego rezerwowego) dającej Benfice prowadzenie 1-0. Po otrzymaniu żółtej kartki za przedłużanie wznowienia gry, Fehér pochylił się do przodu, a po chwili bezwładnie upadł na plecy[3]. Na pomoc piłkarzowi momentalnie ruszyli pozostali piłkarze Benfiki, Tomo Šokota przechylił Fehéra na lewy bok starając się zapobiec połknięciu przez niego języka. Po chwili na boisku zjawili się klubowi lekarze, którzy szybko zorientowali się iż piłkarz cierpi z powodu zatrzymania akcji serca i przystąpili do reanimacji. Zgromadzeni wokół Fehéra koledzy, zdając sobie sprawę z powagi sytuacji, zaczęli łapać się za głowy. Kilku z nich płakało. Po kilku minutach na boisku pojawił się ambulans, który zabrał Fehéra do szpitala[4]. Sytuacja stała się głównym tematem portugalskich mediów tamtego wieczoru. Przed północą śmierć Fehéra została potwierdzona. Oskarżyciel publiczny (portugalska agencja odpowiedzialna za ogłoszenie szczegółów sekcji zwłok) oświadczył, że Fehér umarł z powodu arytmii serca wywołanej przez kardiomiopatię przerostową[5]. Miał 24 lata.

Dla uczczenia jego pamięci, Benfica zastrzegła koszulkę z numerem 29, którą nosił podczas pobytu w klubie i nikt nie będzie grał w Benfice z tym numerem[3]. Jego śmierć wywołała wstrząs w portugalskim sporcie a także w jego ojczyźnie, gdzie po kilku dniach po śmierci został pochowany.

Sezony, kluby, mecze, gole[edytuj | edytuj kod]

Razem: 143 mecze, 51 goli

Przypisy