Minčol (Magura Orawska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Minčol
Ilustracja
Widok z Wielkiego Rozsutca
Państwo  Słowacja
Położenie Zewnętrzne Karpaty Zachodnie
Pasmo Magura Orawska
Wysokość 1394 m n.p.m.
Położenie na mapie Słowacji
Mapa konturowa Słowacji, u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Minčol”
Ziemia49°16′19″N 19°14′47″E/49,271944 19,246389
Szczyt Minčola z wieżami telekomunikacyjnymi

Minčol (1394 m) – najwyższy szczyt w grupie górskiej Magury Orawskiej w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich na Słowacji.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Minčol wznosi się w południowo-zachodniej części tych gór, wyznaczając zachodni kraniec wału Kubińskiej Hali (w szerszym pojęciu). Od właściwego masywu Kubińskiej Hali na wschodzie oddziela go szerokie, halne siodło Sedlo Kubínska hoľa (ok. 1310 m). W kierunku zachodnim od szczytu Minčola wybiega długie ramię górskie ze szczytami Rohoľa (1202 m), Hlasna Skala (993 m) i Pavláškova Skalka (928 m), opadające nad centrum wsi Zázrivá. W kierunku południowym od masywu Minčola wybiega kilka rozgałęziających się grzbietów, opadających łagodnie ku dolinie Orawy między Dolnym Kubinem a Wieliczną. Minčol stanowi również zwornik dla odgałęziającej się tu ku północy potężnej rosochy Paráča.

Szczyt Minčola, podobnie jak i cały grzbietowy fragment Kubińskiej Hali, charakteryzuje się surowymi warunkami klimatycznymi. Zimą są tu znaczne opady śniegu, z którego częste i wiejące z dużą prędkością północne wiatry formują potężne zaspy. Na drzewach tworzą się fantastyczne formy z lodowej szreni.

Na szczycie Minčola zamontowano dwa maszty z przekaźnikami radiowokomumikacyjnymi.

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Szczyt góry porasta rzadki las świerkowy, w którym przeważają świerki poprzerastane krzaczastymi formami jarząbu pospolitego. Świerki rosną tu w luźno rozrzuconych grupach, są niskie, zwykle pokaleczone przez szreń i okiść, często przybierają formy „sztandarowe”. W kierunku wschodnim spod samego prawie szczytu wzdłuż grzbietu opada łagodnie szeroka polana z licznymi borówczyskami.

Północno-zachodnie stoki masywu Minčola, opadające ku dolinie potoku Zázrivka, wchodzą w skład pasma ochronnego Parku Narodowego Mała Fatra. Górna część tych stoków, dość stroma, obejmująca fragment regla dolnego i regiel górny, porośnięta jest lasami bukowo-jodłowymi i świerkowymi o charakterze zbliżonym do pierwotnego. Wraz ze źródliskami potoku Zázrivka, gdzie występuje szereg chronionych gatunków flory, jest objęta ochroną w rezerwacie przyrody „Minčol”.

Północno-wschodnie stoki góry opadają w górnych partiach dość połogo ku źródliskom potoku Hruštínka. Nieprzepuszczalne podłoże sprawia, że zarówno polany jak i las są miejscami podmokłe. Na wysokości ok. 1180 m znajduje się tu niewielki staw utworzony w misie dawnego osuwiska, chroniony od 1974 r. jako pomnik przyrody pod nazwą Puchmajerovej jazierko.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Na szczyt góry wyprowadzają znakowane szlaki turystyczne:

szlak turystyczny czerwony z przełęczy Przysłop przez szczyt Kubińskiej Hali 2 h 45 min. (z powrotem 2 h 30 min);
szlak turystyczny czerwony z Zázrivej przez szczyt Hlasna skala 2 h 30 min (z powrotem 2 h);
szlak turystyczny żółty z Dolnego Kubina 3 h 30 min (z powrotem 3 h);
szlak turystyczny żółty ze szczytu Minčol (1139 m) 1 h (z powrotem 45 min).

Na szerokim grzbiecie, opadającym spod szczytu Minčola ku południowemu wschodowi, znajduje się dość ruchliwy Ośrodek narciarski Kubínska hoľa z kilkoma wyciągami narciarskimi, z których dwa wywożą narciarzy prawie na sam szczyt góry.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Barański Mirosław J.: Magura Orawska, w: "Na szlaku. Miesięcznik turystyczno-krajoznawczy poświęcony górom" - r. XVIII, nr 7-8 (181-182) – lipiec-sierpień 2004, s. 22-23;
  • Hencovský Ján a kolektív: Orava. Turistický sprievodca ČSFR nr 29, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vudavateľstvo, Bratislava 1990, {ISBN|80-7096-090-6}.