Minerały poboczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Minerały poboczneminerałami skałotwórczymi dość powszechnie występującymi we wszystkich typach skał, lecz przeważnie w niewielkich ilościach. Nie są podstawą klasyfikacji skał. Mogą natomiast wpływać na niektóre cechy skał, np. na barwę. (zob. → minerały jasne, minerały ciemne). Minerały poboczne są przede wszystkim wyróżniane w skałach krystalicznych, a w szczególności w magmowych.

Do najczęstszych minerałów pobocznych należą: hematyt, pirotyn, cyrkon, rutyl, apatyt, ilmenit, korund i beryl.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca

  • Majerowicz A., Wierzchołowski B. – Petrologia skał magmowych, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1990 r.
  • Książkiewicz M. – Geologia dynamiczna, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa
  • Jaroszewski W., Marks L., Radomski A.: Słownik geologii dynamicznej. Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985 r.