Miodaczek białouchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miodaczek białouchy
Phylidonyris novaehollandiae[1]
(Latham, 1790)
Miodaczek białouchy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina miodojady
Rodzaj Phylidonyris
Gatunek miodaczek białouchy
Synonimy
  • Certhia novaeHollandiae Latham, 1790[2]
Podgatunki
  • P. n. campbelli (Mathews, 1923)
  • P. n. canescens (Latham, 1790)
  • P. n. caudatus Salomonsen, 1966
  • P. n. longirostris (Gould, 1846)
  • P. n. novaehollandiae (Latham, 1790)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Miodaczek białouchy, miodaczek paskobrzuchy (Phylidonyris novaehollandiae) – endemiczny gatunek ptaka z rodziny miodojadów (Meliphagidae) żyjący we wschodniej Australii i na Tasmanii.

Gatunek sklasyfikowany został przez ornitologa Johna Lathama w roku 1790.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono pięć podgatunków P. novaehollandiae[1]:

  • Phylidonyris novaehollandiae campbelli
  • Phylidonyris novaehollandiae canescens
  • Phylidonyris novaehollandiae caudatus
  • Phylidonyris novaehollandiae longirostris
  • Phylidonyris novaehollandiae novaehollandiae

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała miodaczka białouchego wynosi około 18 cm. W większości jest czarny, z białymi źrenicami, białymi kępkami na spodniej stronie oraz z żółtymi obwódkami na lotkch skrzydeł i ogona. Dymorfizm płciowy jest bardzo słabo zaznaczony, w zasadzie tylko wielkością, samiczki sa nieznacznie mniejsze. Osobniki młodociane są prawie całkowicie brązowe z szarymi oczami.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Okres lęgowy jest uzależniony od regionu i od dostępności pożywienia. Populacje występujące na południu i na wschodzie Australii rozmnażają się głównie wiosną i jesienią, choć na samym wybrzeżu obserwuje się rozmnażanie przez cały rok. W zachodniej Australii ptak rozmnaża się od lipca do listopada, w okresie kiedy jest dużo nektaru. Jest ptakiem żyjącym raczej samotnie, łączącym się w pary tylko w okresie rozmnażania. Obserwuje się podział ról w czasie gniazdowania. Samiec większość czasu spędza broniąc terytorium gniazdowania i źródeł pożywienia podczas gdy samica zajmuje się budową gniazda, wysiadywaniem jajek i później dbaniem o młode. Sporadycznie samica broni czasem źródeł pożywienia jeśli jest ono w bezpośrednim sąsiedztwie gniazda.

Gniazdo jest miseczkowate, z kory i trawy, sklejone jest pajęczynami i wyścielone miękkimi częściami roślin. Samica składa 2 – 3 białych jaj, z czerwonoszarymi plamkami. Okres wysiadywania to 18 dni. Pisklęta przez około 2 dwa tygodnie są karmione przez oboje rodziców. Miodaczek białouchy może gniazdować do 3 razy w roku.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Miodaczek białouchy żywi się głównie nektarem kwiatów, przy okazji zapylając wiele roślin australijskich takich jak: banksja, żółtak, akacja, Hakea. Może także żywić się spadzią produkowaną przez mszyce. Mimo iż miodaczek jest przede wszystkim nektarnikiem, to jednak nie jest to jego jedyne pożywienie. Nektar nie zawiera białek i dlatego ptaki te często uzupełniają dietę o drobne owady lub pająki.

Miodaczek jest bardzo ruchliwym ptakiem, bardzo rzadko siada na dłużej w jednym miejscu. W razie zagrożenia miodaczki białouche łączą się w grupy i wydają ostrzegawcze dźwięki.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Phylidonyris novaehollandiae w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. New Holland Honeyeater (Phylidonyris novaehollandiae) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 7 kwietnia 2012].
  3. Phylidonyris novaehollandiae. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Avibase – Światowy Wykaz Ptaków: Tasmania

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]