Miro (hrabia Barcelony)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy hrabiego Barcelony. Zobacz też: Miro – program komputerowy.
Miró
hrabia Barcelony, Gerony i Ossony
Ilustracja
Hrabia Barcelony (razem z Borrellem II)
Okres od 947
do 966
Poprzednik Sunyer I
Następca Borrell II
Dane biograficzne
Dynastia Urgel
Data urodzenia lata 10./20. X wieku
Data śmierci 966
Miejsce spoczynku Santa Maria de Ripoll
Ojciec Sunyer I
Matka Rychelda z Tuluzy
Rodzeństwo Borrell II
Żona nieznana z imienia
Półwysep Iberyjski z hrabstwem Barcelony jako lennem francuskim

Miró (I) (ur. w drugiej lub trzeciej dekadzie X wieku - zm. 31 października 966 roku w Barcelonie)- hrabia Barcelony, Girony i Osony w latach 947-966 razem ze swoim bratem Borrellem II.

Urodził się jako drugi lub trzeci syn (z pięciorga dzieci) Sunyera (Sunifreda) I, hrabiego Barcelony i jego żony Rycheldy z Tuluzy, córki Ermengola I z Rouergue. Nie jest jasne, dlaczego w jednym dokumencie (donacji dla klasztoru Lagrasse z 954) występuje jako starszy brat (jego podpis widnieje jako pierwszy - przywilej najstarszego), a w donacji z 934 roku wymieniony jest jedynie jego brat Borrell. Być może wiązało się to z jakąś formą wydziedziczenia, bowiem Miró po śmierci ojca objął mniej prestiżowe funkcje. Między 940 a 942 rokiem zmarł jego najstarszy brat Ermenegol, hrabia Ossony.

W 947 roku jego ojciec Sunyer abdykował i przeniósł się do klasztoru, rozdzielając władzę między dwóch najstarszych synów. Miró miał odpowiadać za sprawy wewnętrzne, natomiast brat Borrell II - za wojsko i sprawy zagraniczne. Ten drugi tytułował się także królem Gotów, a w 948 roku odziedziczył po bezdzietnym wuju Sunifredzie II hrabstwo Urgell. Miro okazał się ostatnim hrabią Barcelony feudalnie poddanym Karolingom. W 987 roku bowiem, gdy francuski tron obejmował Hugo Kapet z dynastii Kapetyngów i zażądał przysięgi wierności od Borrella II, ten odmówił. Tym samym, wobec braku reakcji Hugona, więź została zerwana, a hrabstwo Barcelony na trwale uwolniło się od frankońskich wpływów.

Zachowały się akty donacji z 955 i 965 oraz sprzedaży z 963, w których Miró wymieniany jest jako hrabia. Za jego rządów zbudowano lub odbudowano kanał irygacyjny doprowadzający do Girony wodę z rzeki Besòs, a także prawdopodobnie kanał z rzeki Llobregat do zamku Cervelló. Wiadomo, że zmarł w 966 roku.

Nie znamy imienia żony Miró, jest ona jednakże wymienieniona w jednym dokumencie. Co dziwne, nie wspomina o niej Borrell II w dokumencie z grudnia 966 roku, na miesiąc po śmierci Miró. Borrell II w swoim testamencie z 993 roku wymienia trzech synów-hrabiów jako nepos, co należy interpretować jako bratanków (synowie Borrella byli zbyt młodzi, by samodzielnie objąć władzę). Ponieważ brak informacji o dzieciach reszty rodzeństwa Borrela należy przypuszczać, że były to dzieci Miró. Brak informacji po 993 roku o tych synach sugeruje, że zmarli wkrótce potem bez potomków. Synami Miró byli:

  • Ramon;
  • Borrell;
  • Sunyer.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]