Rajmund Berengar III Wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy hrabiego Barcelony i Prowansji (jako Rajmund Berengar I). Zobacz też: Rajmund Berengar III Prowansalski – hrabia Prowansji oraz Rajmund Berengar I - hrabia Barcelony.
Rajmund Berengar III Wielki
hrabia Barcelony, Cerdanyi i Prowansji
Ramon Berenguer w zamku Foix.
Signum-ramon-berenguer-III-barcelona.jpg
Hrabia Barcelony
Okres panowania od 1086
do 1131
Poprzednik Berengar Rajmund II Bratobójca
Następca Rajmund Berengar IV Święty
Hrabia Prowansji
Okres panowania od 1112
do 1131
Poprzednik Douce I
Następca Berengar Rajmund I Prowansalski
Hrabia Cerdanyi
Okres panowania od 1118
do 1131
Poprzednik Bernard z Cerdanya
Następca Rajmund Berengar II
Dane biograficzne
Dynastia Urgel
Urodziny 11 listopada 1082
Śmierć 23 stycznia/11 lipca 1131
Miejsce pochówku Santa Maria de Ripoll
Ojciec Rajmund Berengar II
Matka Matylda z Apulii
Żona María Rodríguez de Vivar
Almodis
Dolça de Gévaudaun
Dzieci Almodis
Berenguela lub Berengaria
Rajmund Berengar IV Święty
Berengar Rajmund I Prowansalski
Bernat
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Hrabstwa na terenie obecnej Katalonii w momencie śmierci Rajmunda Berengara III

Rajmund Berengar III (I) Wielki (ur. 11 listopada 1082 roku w Rodez - zm. 23 stycznia/19 lipca 1131 roku w Barcelonie) – hrabia Barcelony i Prowansji, templariusz.

Urodził się w 1082 jako syn Rajmunda Berengara II oraz Matyldy de Hauteville (ur. po 1058 - zm. 1111/2), córki Roberta Guiscarda (księcia Apulii i Kalbrii) oraz Siszelgajty. W 1086 roku w wieku 4 lat w wyniku nacisków szlachty został współrządcą hrabstwa wraz ze swym wujem Berengarem Rajmundem II, a od 1097, gdy go wygnał, stał się samodzielnym władcą. Od 1111 hrabia Besalú, od 1117 Cerdanyi, od 1112 hrabia Prowansji (do 1127 razem z Douce I na mocy iure uxoris).

Podbił dolną Prowansję. Wraz z Genuą i Pizą podjął próbę zdobycia Balearów, jednak chrześcijańska władza nie utrzymała się tam długo[1].

Po koniec życia postanowił złożyć śluby zakonne i zrobił to 14 lipca 1130. Oddał 5 katalońskich prowincji swojemu najstarszemu synowi, a Prowansję - młodszemu. Osadził rycerzy z zakonu w zamku Granyena w dzisiejszej comarce Segarra.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

Jego pierwszą żoną była María Rodríguez de Vivar, druga córka Cyda (zm. ok. 1105). Ich dziećmi były:

  • María, żona Bernata III, hrabiego Besalú,
  • Jimena lub Eixemena, żona Rogera III, hrabiego Foix.

Jego drugą żoną była Almodis. Jego trzecią żoną była zaś Douce lub Dolça de Gévaudaun, dziedziczka Prowansji (zm. ok. 1127). Najpierw razem z żoną współrządził Prowansją, a po jej śmierci został jedynym władcą tego hrabstwa. Ich dziećmi byli:

Przypisy

  1. Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 131. ISBN 83-7052-226-2.