Rajmund Berengar III Wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy hrabiego Barcelony i Prowansji (jako Rajmund Berengar I). Zobacz też: Rajmund Berengar III Prowansalski – hrabia Prowansji oraz Rajmund Berengar I - hrabia Barcelony.
Rajmund Berengar III Wielki
hrabia Barcelony, Cerdanyi i Prowansji
ilustracja
Ramon Berenguer w zamku Foix.
faksymile
Hrabia Barcelony
Okres panowania od 1086
do 1131
Poprzednik Berengar Rajmund II Bratobójca
Następca Rajmund Berengar IV Święty
Hrabia Prowansji
Okres panowania od 1112
do 1131
Poprzednik Douce I
Następca Berengar Rajmund I Prowansalski
Hrabia Cerdanyi
Okres panowania od 1118
do 1131
Poprzednik Bernard z Cerdanya
Następca Rajmund Berengar II
Dane biograficzne
Dynastia Urgel
Data urodzenia 11 listopada 1082
Data śmierci 23 stycznia/11 lipca 1131
Miejsce spoczynku Santa Maria de Ripoll
Ojciec Rajmund Berengar II
Matka Matylda z Apulii
Żona María Rodríguez de Vivar
Almodis
Dolça de Gévaudaun
Dzieci Almodis
Berenguela lub Berengaria
Rajmund Berengar IV Święty
Berengar Rajmund I Prowansalski
Bernat
Hrabstwa na terenie obecnej Katalonii w momencie śmierci Rajmunda Berengara III

Rajmund Berengar III (I) Wielki (ur. 11 listopada 1082 roku w Rodez - zm. 23 stycznia/19 lipca 1131 roku w Barcelonie) – hrabia Barcelony i Prowansji, templariusz.

Urodził się w 1082 jako syn Rajmunda Berengara II oraz Matyldy de Hauteville (ur. po 1058 - zm. 1111/2), córki Roberta Guiscarda (księcia Apulii i Kalbrii) oraz Siszelgajty. W 1086 roku w wieku 4 lat w wyniku nacisków szlachty został współrządcą hrabstwa wraz ze swym wujem Berengarem Rajmundem II, a od 1097, gdy go wygnał, stał się samodzielnym władcą. Od 1111 hrabia Besalú, od 1117 Cerdanyi, od 1112 hrabia Prowansji (do 1127 razem z Douce I na mocy iure uxoris).

Podbił dolną Prowansję. Wraz z Genuą i Pizą podjął próbę zdobycia Balearów, jednak chrześcijańska władza nie utrzymała się tam długo[1].

Po koniec życia postanowił złożyć śluby zakonne i zrobił to 14 lipca 1130. Oddał 5 katalońskich prowincji swojemu najstarszemu synowi, a Prowansję - młodszemu. Osadził rycerzy z zakonu w zamku Granyena w dzisiejszej comarce Segarra.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj]

Jego pierwszą żoną była María Rodríguez de Vivar, druga córka Cyda (zm. ok. 1105). Ich dziećmi były:

  • María, żona Bernata III, hrabiego Besalú,
  • Jimena lub Eixemena, żona Rogera III, hrabiego Foix.

Jego drugą żoną była Almodis. Jego trzecią żoną była zaś Douce lub Dolça de Gévaudaun, dziedziczka Prowansji (zm. ok. 1127). Najpierw razem z żoną współrządził Prowansją, a po jej śmierci został jedynym władcą tego hrabstwa. Ich dziećmi byli:

Przypisy

  1. Manuel Tuñón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 131. ISBN 83-7052-226-2.