Momir Bulatović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Momir Bulatović
Ilustracja
Momir Bulatović (2006)
Data i miejsce urodzenia 21 września 1956
Belgrad
Premier Federalnej Republiki Jugosławii
Okres od 19 maja 1998
do 4 listopada 2000
Przynależność polityczna Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry
Poprzednik Radoje Kontić
Następca Zoran Žižić
Prezydent Czarnogóry
Okres od 23 grudnia 1990
do 15 stycznia 1998
Przynależność polityczna Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry
Następca Milo Đukanović

Momir Bulatović, cyr. Момир Булатовић (ur. 21 września 1956 w Belgradzie[1]) – czarnogórski polityk i ekonomista, jugosłowiański działacz komunistyczny, prezydent Czarnogóry w latach 1990–1998, od 1998 do 2000 premier Federalnej Republiki Jugosławii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia ekonomiczne na Uniwersytecie Czarnogóry, po których pracował przez jakiś czas na uczelni. W 1974 został członkiem SKCG – czarnogórskiego oddziału Związku Komunistów Jugosławii[1], stopniowo awansując w partyjnej strukturze. Stał się bliskim współpracownikiem serbskiego przywódcy Slobodana Miloševicia. W kwietniu 1989 objął stanowisko sekretarza komitetu centralnego czarnogórskiej partii komunistycznej. W pierwszych pluralistycznych wyborach w grudniu 1990 kierowani przez niego komuniści odnieśli w Czarnogórze zdecydowane zwycięstwo, zyskując ponad 80 miejsc w 125-osobowym parlamencie. Momir Bulatović wygrał wówczas wybory na urząd prezydenta Czarnogóry[2], który objął w tym samym miesiącu[3]. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w kolejnych wyborach – zwyciężył w styczniu 1993 w drugiej turze głosowania z wynikiem ponad 63% głosów[4].

W międzyczasie w czerwcu 1991 SKCG przekształciła się w Demokratyczną Partię Socjalistów Czarnogóry, a Momir Bulatović został pierwszym przewodniczącym tego ugrupowania[5]. W 1997 doszło konfliktu między nim, premierem Milem Đukanoviciem, jego długoletnim bliskim współpracownikiem. Spór dotyczył głównie współpracy ze Slobodanem Miloševiciem, za którą zdecydowanie opowiadał się prezydent[2][4]. Obaj wystartowali w wyborach prezydenckich w październiku 1997 – Milo Đukanović zwyciężył w drugiej turze, otrzymując 50,8% głosów, przejął także władzę w partii[2][4].

Momir Bulatović w styczniu 1998 zakończył pełnienie funkcji prezydenta[3]. Założył nową formację pod nazwą Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry[5]. W maju 1998 z inicjatywy serbskiego przywódcy został powołany na premiera Federalnej Republiki Jugosławii[4], zajmował to stanowisko do listopada 2000[6]. Wkrótce utracił funkcję przewodniczącego swojej partii (zastąpił go Predrag Bulatović)[5]. W 2001 założył kolejne ugrupowanie, opowiadające się za trwaniem federacji Czarnogóry z Serbią[7]. Wkrótce wycofał się jednak z aktywności politycznej, zajmując się działalnością naukową i publicystyczną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Momir Bulatović (niem.). munzinger.de. [dostęp 2018-08-31].
  2. a b c Milo Djukanovic (hiszp.). cidob.org. [dostęp 2018-08-31].
  3. a b Rulers: Countries Me-My: Montenegro (ang.). rulers.org. [dostęp 2018-08-31].
  4. a b c d Florian Bieber: Montenegrin politics since the disintegration of Yugoslavia. W: Montenegrin politics since the disintegration of Yugoslavia. Baden-Baden: Nomos Verlag. [dostęp 2018-08-31]. (ang.)
  5. a b c Leaders of Montenegro (ang.). zarate.eu. [dostęp 2018-08-31].
  6. Rulers: Countries Se-So: Serbia (ang.). rulers.org. [dostęp 2018-08-31].
  7. REPUBLIC OF MONTENEGRO/FEDERAL REPUBLIC OF YUGOSLAVIA: PARLIAMENTARY ELECTIO 22 kwietnia 2001: OSCE/ODIHR Election Observation Mission Report (ang.). osce.org, 12 czerwca 2001. [dostęp 2018-08-31].