Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej w Chavincourt-Provemont

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej
Cerkiew monasteru Leśniańskiej Ikony Matki Bożej w Chavincourt-Provemont
Cerkiew monasteru Leśniańskiej Ikony Matki Bożej w Chavincourt-Provemont
Państwo  Francja
Miejscowość Chauvincourt-Provemont
Kościół Rosyjski Kościół Prawdziwie Prawosławny
Eparchia eparchia zachodnioeuropejska
ihumenia Makryna (Chołmowa)
Klauzura nie
Typ monasteru żeński
Liczba mniszek (pocz. XXI w.) 13
Założyciel klasztoru ihumenia Teodozja (Lwowa)
Materiał budowlany cegła
Data budowy XVIII w.
Położenie na mapie Eure
Mapa lokalizacyjna Eure
Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej
Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej
Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej
Ziemia49°16′57″N 1°37′45″E/49,282589 1,629067

Monaster Leśniańskiej Ikony Matki Bożej w Chavincourt-Provemont - żeński klasztor prawosławny w Chauvincourt-Provemont. Powstał on jako kontynuacja tradycji monasteru Narodzenia Matki Bożej w Leśnej. Po powstaniu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji monaster wstąpił w jego jurysdykcję. Po zjednoczeniu tej struktury z patriarchatem moskiewskim zakonnice z monasteru wystąpiły z Kościoła i ogłosiły przejście pod zwierzchnictwo niekanonicznego Rosyjskiego Kościoła Prawdziwie Prawosławnego, w którym pozostają do dnia dzisiejszego.

Historia[edytuj]

Widok nieistniejącego dziś monasteru w Leśnej w 1909

Monaster w Chavincourt-Provemont kontynuuje tradycję monasteru Narodzenia Matki Bożej w Leśnej, powołanego w 1889 z błogosławieństwa arcybiskupa warszawskiego i nadwiślańskiego Leoncjusza (Lebiedinskiego).

Rozproszona po bieżeństwie i okrojona wspólnota monastyczna, która skupiała się nadal wokół przełożonej, mniszki Teodory (Lwowej), znalazła się - po pobycie w Petersburgu, Serbii i Besarabii - w Jugosławii. W 1950 zakonnice uzyskały zgodę na wyjazd do Francji, gdzie w 1967 nabyły osiemnastowieczną posiadłość w Provemont w Normandii. W uzyskaniu pozytywnej decyzji w sprawie opuszczenia Jugosławii, jak i w późniejszej organizacji monasteru we Francji znacząco pomógł mniszkom fakt, że wiele z nich pochodziło z arystokratycznych rodzin rosyjskich, jak również wsparcie wiernych eparchii genewskiej i zachodnioeuropejskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Ich monaster od początku swojego istnienia był ważnym celem pielgrzymek, głównie ze względu na przechowywaną w nim Leśniańską Ikonę Matki Bożej, zaś do 1996 także relikwie św. Atanazego Brzeskiego. Na początku XXI w. w monasterze przebywało 13 mniszek i 14 posłusznic[1].

W monasterze kilkakrotnie odbywał się sobór archijerejski Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji. Monaster sprzeciwiał się działaniom metropolity Ławra, dążącego do zjednoczenia Kościoła z patriarchatem moskiewskim, a cztery lata po podpisaniu przez obydwa Kościoły aktu jedności kanonicznej, w 2007, przeszedł do Rosyjskiego Kościoła Prawdziwie Prawosławnego[2].

Przełożone monasteru[edytuj]

  • Katarzyna (imię świeckie: Jewgienija Borisowna Jefimowska) (1885—1925), przełożona monasteru w Leśnej
  • Nina (Natalja Grigorjewna Kosakowska) (1925—1949)
  • Teodora (księżna Nina Lwowa), 1949-1976
  • Magdalena (Nina Pawłowna Grabbe), 1976-1987
  • Atanazja (Jelena Pawłowna Gutenberg), 1987-1993
  • Makryna (Marpa Karłowna Chołmowa), od 1993

Bibliografia[edytuj]

Przypisy