Monaster Wojewody Radu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Monaster Wojewody Radu
Mănăstirea Radu Vodă
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. B-II-a-A-19498
Ilustracja
Główna monasterska cerkiew Trójcy Świętej
Państwo  Rumunia
Miejscowość ROU Bucharest CoA.svg Bukareszt
Kościół Rumuński Kościół Prawosławny
Eparchia Archieparchia Bukaresztu
Archimandryta Nektariusz
Klauzura nie
Typ monasteru męski
Obiekty sakralne
Cerkiew Trójcy Świętej
Cerkiew św. Nektariusza z Eginy
Fundator Aleksander II Mircza
Data budowy II poł. XVI w.
Data zburzenia 1595
Data reaktywacji pocz. XVII w.
Położenie na mapie Rumunii
Mapa konturowa Rumunii, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Monaster Wojewody Radu”
44°25′26,29″N 26°06′27,01″E/44,423969 26,107503
Strona internetowa klasztoru

Monaster Wojewody Raduprawosławny męski klasztor w Bukareszcie, wzniesiony w XVI w. przez hospodara wołoskiego Aleksandra II Mirczę i jego żonę Katarzynę.

Monaster został ufundowany przez hospodara wołoskiego Aleksandra II Mirczę i jego małżonkę Katarzynę, jako wotum dziękczynne za zwycięstwo nad Vintilą, w II poł. XVI w. W kompleksie klasztornym powstała cerkiew Trójcy Świętej. Krótko po zakończeniu prac budowlanych monaster został, podobnie jak całe miasto, zajęty i zniszczony przez Turków. Po wygranej wojsk Michała Walecznego w bitwie w wąwozie Călugăreni Sinan Pasza wycofał się do klasztoru i ufortyfikował go, jednak po przegranej pod Târgovişte wycofał się, niszcząc obiekt. Mnisi schronili się w monasterze Wojewody Michała w Bukareszcie[1].

Odbudową monasteru zajął się na początku XVII w. wojewoda Radu Mihnea, od 1611 hospodar wołoski; niektóre zabudowania klasztorne zostały zrekonstruowane, inne zaś - wzniesione od podstaw. Wzorem dla głównej cerkwi monasterskiej była cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Curtea de Argeș. Od jego imienia wywodzi się popularna nazwa klasztoru. Prace przy cerkwiach klasztornych kontynuował jego syn i następca Aleksander Dziecię. Monaster Wojewody Radu należał do najzamożniejszych klasztorów w Bukareszcie; w okresie, gdy hospodarami Wołoszczyzny byli przedstawiciele rodów fanariockich, jego przełożonymi byli Grecy[1]. W XIX w. cerkiew klasztorna była przebudowywana w stylu neogotyckim, jednak formy architektoniczne dodane do obiektu podczas tej przebudowy zostały usunięte podczas rekonstrukcji pierwotnego wyglądu świątyni w latach 1967–1974. Wtedy też we wnętrzu obiektu wykonano nowe freski. W cerkwi znajduje się barokowy ikonostas[1]. Oprócz starszej cerkwi w monasterze czynna jest świątynia pod wezwaniem Nektariusza z Eginy[1].

W monasterze Wojewody Radu pochowani zostali Aleksander II Mircza, Radu Mihnea oraz patriarcha rumuński Justynian. Ten ostatni sam wybrał klasztor jako swoje miejsce pochówku, by w ten sposób uchronić lubianą przez siebie świątynię przed ewentualnym zniszczeniem przez władze komunistycznej Rumunii[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]