Most Scaligerów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Most Scaligerów
Ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Werona
Podstawowe dane
Przeszkoda Adyga
Długość 120[1] m
Szerokość:
• całkowita

6[1] m
Liczba przęseł 3[1]
Rozpiętość przęseł 24 / 27 / 48,70[1]
Data budowy 1354–1356
Data zburzenia 1945
Data odbudowy 1949–1951
Projektant Guglielmo Bevilacqua
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Most Scaligerów
Most Scaligerów
Ziemia45°26′25″N 10°59′14″E/45,440278 10,987222

Most Scaligerów (wł. Ponte Scaligero), nazywany także mostem Castelvecchio – warowny most znajdujący się na Adydze w Weronie.

Prowadzący do zamku Castelvecchio, został wzniesiony na zlecenie Cangrande II della Scala między 1354 a 1356 rokiem[2]. Jego projektantem był przypuszczalnie Guglielmo Bevilacqua[3]. Zbudowany z cegły most ma trzy przęsła, wsparte na masywnych filarach wieżowych[3]. Największe z przęseł ma 48,70 metra rozpiętości, dwa mniejsze kolejno 27 i 24 m[1]. Całkowita długość przeprawy wynosi 120 m, szerokość natomiast 6 m[1].

Budowla oryginalnie była czysto użytkowym obiektem o charakterze militarnym, czego świadectwem są wieńczące ją blanki[3]. Na obydwu krańcach mostu znajdowały się dawniej wieże, z czego do czasów współczesnych przetrwała tylko jedna. Wieża na lewym brzegu rzeki została rozebrana przez Francuzów w 1802 roku[2].

Most został zniszczony pod koniec II wojny światowej – wysadzony 25 kwietnia 1945 roku przez wycofujące się z miasta wojska niemieckie. Odbudowano go w latach 1949–1951 z użyciem oryginalnych materiałów i technik budowlanych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Scaliger Bridge (ang.). structurae.net. [dostęp 2017-08-05].
  2. a b c Ponte Scaligero (Ponte di Castelvecchio) (ang.). verona.com. [dostęp 2017-08-05].
  3. a b c Werona. Historia i arcydzieła. Firenze: Bonechi Edizioni "Il Turismo", 1998, s. 58. ISBN 88-7204-244-5.