Murowany Koszar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Murowany Koszar
Košiar
Ilustracja
Murowany Koszar i urwiska Murowanej Skały
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry, Karpaty

Wysokość

1870 m n.p.m.

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum na prawo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Murowany Koszar”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Murowany Koszar”
Ziemia49°13′16″N 20°08′54″E/49,221111 20,148333

Murowany Koszar (słow. Košiar, niem. Koschar, Gemauerter Koschar, węg. Kosár[1]) – szczyt w masywie Szerokiej Jaworzyńskiej o wysokości 1870 m n.p.m., w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w bocznej grani odchodzącej na północny wschód od tegoż szczytu, pomiędzy Świstową Górą a Suchym Wierchem Jaworowym oddzielonym szerokim, bezleśnym siodłem Suchej Przełęczy Jaworowej.

Murowany Koszar jest szczytem zwornikowym, odchodzi od niego na północny zachód niewielka grań, która stanowi wschodnie ograniczenie Doliny Świstowej Jaworzyńskiej – odnogi Doliny Szerokiej. W drugiej grani odchodzącej od wierzchołka Murowanego Koszaru na północny wschód znajduje się Murowana Skała. Jest to urwisko skalne z kilkoma jaskiniami, m.in. Jaskinią nad Jaworem, Niedźwiedzią i Ciasną.

Nazwa Murowanego Koszaru (koszar, w tym przypadku znaczy szałas) pochodzi najprawdopodobniej od jakiegoś dawnego szałasu. Być może znajdował się on na polanie Jaworzynce.

Murowany Koszar nie jest dostępny dla turystów i nie prowadzą na niego żadne znakowane szlaki turystyczne. Nie jest to spowodowane trudnym dostępem do szczytu, lecz tym, że leży w rezerwacie ścisłym TANAP-u. Wejścia od strony Doliny Jaworowej lub Doliny Świstowej Jaworzyńskiej nie są trudne.

Już dawniej na szczyt wchodzili myśliwi spiscy i podhalańscy, gdyż jest on łatwo dostępny i znajdował się w ówczesnych, szeroko znanych terenach myśliwskich. Nie ma dokładnych danych o pierwszych wejściach, ponieważ myśliwi pozostawali anonimowi, w żaden sposób nie dokumentowali swoich wejść.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XV. Mały Jaworowy Szczyt – Szeroka Jaworzyńska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1972.