Museo Nazionale d’Arte Orientale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Museo Nazionale d’Arte Orientale
ilustracja
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Adres Piazza Guglielmo Marconi 14
Data założenia 1957
Zakres zbiorów archeologia, sztuka Azji
Położenie na mapie Rzymu
Mapa lokalizacyjna Rzymu
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Położenie na mapie Lacjum
Mapa lokalizacyjna Lacjum
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Museo Nazionale d’Arte Orientale
Ziemia41°49′56,8729″N 12°28′18,0251″E/41,832465 12,471674
Strona internetowa

Museo Nazionale d’Arte Orientale Giuseppe Tucci − dawne rzymskie muzeum sztuki orientalnej, którego zbiory przeniesione zostały do Museo delle Civiltà w dzielnicy EUR.

Muzeum było instytucją podległą włoskiemu Ministerstwu Kultury i Sztuki, jego pierwotna siedziba znajdowała się przy Via Merulana w zabytkowym Palazzo Brancaccio.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Placówka powstała dzięki umowie zawartej przez Ministerstwo Kultury i Sztuki z Włoskim Instytutem Bliskiego i Dalekiego Wschodu (wł. Istituto Italiano per il Medio ed Estremo Oriente, obecnie Włoski Instytut Afryki i Wschodu, it. Istituto Italiano per l'Africa e l'Oriente), który udostępnił swoje zbiory archeologiczne i artystyczne, pochodzące przede wszystkim z wykopalisk prowadzonych przez Giuseppe Tucciego w Tybecie oraz przez archeologów współpracujących z instytutem, którzy prowadzili wykopaliska w Shahr-i Sokhta w Iranie, w Ghazni w Afganistanie i w Dolinie Swat w Pakistanie. oficjalne otwarcie placówki muzealnej miało miejsce 16 czerwca 1958[1].

Kolekcje zostały stopniowo poszerzone dzięki darowiznom i zakupom. Przy muzeum istniała specjalistyczna biblioteka, archiwum fotograficzne oraz pracownia bioarcheologiczna. Muzeum posiadało jedną z największych w Europie kolekcji sztuki tybetańskiej[2].

Dyrektorzy muzeum[edytuj | edytuj kod]

Od początku istnienia muzeum jej dyrektorami byli:

  • Domenico Faccenna (1958−1977)
  • Donatella Mazzeo (1977−2005)
  • Silvana Balbi de Caro (2006−2008)
  • Angelo Maria Ardovino (2008)
  • Maria Amalia Mastelloni (2008−2009)
  • Andrea Pessina (2009)
  • Maria Amalia Mastelloni (2009)
  • Mariarosaria Barbera (2009−2010)
  • Luigi La Rocca (2011-2017)

Kolekcje[edytuj | edytuj kod]

Na wystawach muzealnych prezentowane były zbiory artefaktów pochodzących z terenów Azji[3]:

  • Sale I i II − prehistoria i epoka brązu (VI−II tysiąclecia p.n.e.) z terenów Bliskiego i Środkowego Wschodu
  • Sala III − epoka żelaza (1450−539 p.n.e.) z terenów Bliskiego i Środkowego Wschodu
  • Sala IV − archeologia i sztuka islamska
  • Sale V i VIII − sztuka z Gandhary
  • Sala VI − sztuka tybetańska i nepalska
  • Sale VII, X-XV − sztuka i archeologia Dalekiego Wschodu (Chiny, Korea, Japonia i Wietnam)
  • Sala Biała − sztuka indyjska

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Broszura w języku włoskim i angielskim udostępniana zwiedzającym: Museo Nazionale d’Arte Orientale 'Giuseppe Tucci', teksty Gabriella Manna, zdjęcia Paolo Ferroni.
  2. Chi siamo (wł.). www.museorientale.beniculturali.it. [dostęp 2011-06-04].
  3. Il percorso espositivo (wł.). www.museorientale.beniculturali.it. [dostęp 2011-06-04].