Mózg izolowany
![]() |
Ten artykuł od 2012-12 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. |
Mózg izolowany – mózg utrzymywany przy życiu poza organizmem (in vitro). Taki stan niniejszego organu możliwy jest do utrzymania albo za pomocą perfuzji substytutu krwi (najczęściej utlenionego roztworu różnych soli) albo zanurzając organ w utlenionym sztucznym płynie mózgowo-rdzeniowym. Jest to biologiczny odpowiednik mózgu w naczyniu.
Mózgi poszczególnych organizmów mogą być utrzymywane in vitro przez okres od kilku godzin do kilku dni. Ośrodkowy układ nerwowy bezkręgowców potrzebuje małej ilości tlenu i w większości pobiera go z płynu mózgowo-rdzeniowego, dlatego najłatwiej je utrzymać[1]. Mózgi ssaków z kolei osiągają mniejszy stopień przeżywalności bez zastosowania perfuzji.
Z powodów metodologicznych większość badań nad mózgami ssaków było przeprowadzonych na świnkach morskich. W porównaniu do szczurów i myszy, zwierzęta te mają znacznie większą tętnicę podstawną, co znacznie ułatwia dostarczenie płynu mózgowo-rdzeniowego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ H. Luksch, W. Walkowiak, A. Muñoz, HJ. ten Donkelaar. The use of in vitro preparations of the isolated amphibian central nervous system in neuroanatomy and electrophysiology.. „J Neurosci Methods”. 70 (1), s. 91-102, Dec 1996. DOI: 10.1016/S0165-0270(96)00107-0. PMID: 8982986.