Przejdź do zawartości

Nagłe wezwanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Nagłe wezwanie (węg. Rendelés előtt) – opowiadanie Sándora Máraiego z tomu Magia (1941). Na język polski przełożyła je Irena Makarewicz (wydawnictwo Czytelnik, 2008).

Adaptacje

[edytuj | edytuj kod]

Opowiadanie to stało się inspiracją dla sztuki Przygoda (węg. Kaland), która przyniosła Sándorowi Máraiemu sukces teatralny na Węgrzech, oraz nagrodę Vojnitsa(inne języki).

W Polsce wątki opowiadania wykorzystane zostały także w scenariuszu filmu Andrzeja Wajdy pt. Tatarak[1].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Małgorzata Okupnik, Filmowe studium samotności. O „Tataraku” Andrzeja Wajdy, „Forum Oświatowe”, 26 (1(51)), 29 kwietnia 2014, s. 61–77, ISSN 2450-3452 [dostęp 2024-12-08].