Nakaz zapłaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nakaz zapłatyorzeczenie sądowe wydawane na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron wyłącznie na podstawie treści pozwu oraz załączonych do niego dokumentów.

Istotą nakazu zapłaty jest:

  1. w postępowaniu upominawczym – propozycja rozstrzygnięcia sporu w sposób zgodny w całości z żądaniem powoda, która w przypadku niezaskarżenia jej w terminie przez pozwanego – staje się wiążąca dla obu stron;
  2. w przypadku postępowania nakazowego – skrócenie postępowania i wzmocnienie ochrony interesów powoda, gdy przedstawione przez niego dowody należą do określonych w ustawie kategorii dokumentów, bądź to mających walor silnego dowodu, bądź uzasadniających interes społeczny w udzieleniu powodowi szczególnej ochrony.

Orzeczenie przesyła się powodowi oraz pozwanemu, który w wyznaczonym terminie może wnieść środek zaskarżenia. Niezaskarżony nakaz zapłaty ma skutki prawomocnego wyroku. Czynnikami, które mają zachęcić pozwanego dłużnika do wykonania nakazu są skrócenie postępowania i mniejsze koszty procesu (w nakazie orzeka się obowiązek zwrotu na rzecz powoda tylko 1/4 opłaty sądowej od pozwu).

Nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym[edytuj | edytuj kod]

Przesłanki wydania nakazu[edytuj | edytuj kod]

Nakaz zapłaty wydaje sąd lub referendarz sądowy, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego, a według treści pozwu:

  1. roszczenie nie jest oczywiście bezzasadne,
  2. przytoczone okoliczności nie budzą wątpliwości,
  3. zaspokojenie roszczenia nie zależy od świadczenia wzajemnego,
  4. miejsce pobytu pozwanego jest znane a doręczenie mu nakazu może nastąpić w kraju.

Skutki wydania i zaskarżenia nakazu[edytuj | edytuj kod]

Nieprawomocny nakaz zapłaty nie stanowi ani tytułu egzekucyjnego, ani nie może być podstawą zabezpieczenia.

Po doręczeniu nakazu dłużnikowi, może on w ciągu dwóch tygodni wnieść sprzeciw do sądu. Wniesienie sprzeciwu prowadzi do utraty mocy przez nakaz zapłaty oraz wyznaczenia rozprawy, która odbywa się na zasadach ogólnych. Niewniesienie sprzeciwu w terminie, lub wniesienie go w sposób nieskuteczny (np. z brakami formalnymi, które nie zostały w terminie uzupełnione), powoduje, że nakaz zapłaty uzyskuje skutki prawomocnego wyroku.

Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym[edytuj | edytuj kod]

Przesłanki wydania nakazu[edytuj | edytuj kod]

Sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, zawrze w pozwie wniosek o rozpoznanie sprawy w postępowaniu nakazowym, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu:

  1. dokumentem urzędowym,
  2. zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem;
  3. wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu;
  4. zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i nie zapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym;
  5. wekslem, czekiem, warrantem lub rewersem, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości;
  6. umową handlową, dowodem spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego oraz dowodem doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku;
  7. wyciągiem z ksiąg bankowych, opatrzonym podpisem upoważnionej osoby oraz dowodem doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

Skutki wydania i zaskarżenia nakazu[edytuj | edytuj kod]

Nakaz zapłaty z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia wykonalny bez nadawania klauzuli wykonalności. Nakaz wydany na podstawie weksla lub innego papieru wartościowego staje się wykonalny po upływie dwóch tygodni od jego doręczenia pozwanemu i stanowi wówczas tytuł egzekucyjny.

Po doręczeniu nakazu dłużnikowi, może on w ciągu dwóch tygodni wnieść zarzuty do sądu. Prawidłowe wniesienie zarzutów prowadzi do wyznaczenia rozprawy, na której sąd rozstrzyga o losach nakazu zapłaty, uchylając go albo utrzymując w całości lub w części. W przeciwieństwie do sprzeciwu, zarzuty podlegają opłacie w wysokości 3/4 pełnej opłaty od pozwu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]