Nauka nienawiści
| Autor | |
|---|---|
| Typ utworu |
opowiadanie wojenne |
| Wydanie oryginalne | |
| Miejsce wydania | |
| Język | |
| Data wydania |
1942 |
| Pierwsze wydanie polskie | |
| Data wydania polskiego |
1977 |
| Wydawca | |
Nauka nienawiści (ros. Наука ненависти) – opowiadanie z 1942, autorstwa radzieckiego pisarza Michaiła Szołochowa.
W latach 1941–1945 Szołochow przebywał jako reporter wojenny z ramienia Prawdy i Krasnej Zwiezdy na froncie II wojny światowej (w randze komisarza pułkowego[1]). Pokłosiem tego była niedokończona powieść Walczyli za Ojczyznę oraz opowiadanie agitacyjne[2] Nauka nienawiści napisane w 1942. Ukazało się ono na łamach Prawdy 22 czerwca 1942. Celem powstania dzieła było wezwanie do nieugiętej walki z hitlerowcami, poprzez ukazanie ich wojennych okrucieństw i barbarzyństwa w stosunku do żołnierzy i jeńców radzieckich, a także ludności cywilnej. Bestialstwa niemieckie ukazane są w ustnej opowieści doświadczonego lejtnanta Gierasimowa, który dostał się do niemieckiej niewoli, jaką przeżył i wrócił do Armii Czerwonej, by dalej walczyć[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ WP Książki, Michaił Szołochow.
- ↑ Michaił Szołochow (autor), [w:] Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2021-04-08].
- ↑ Michaił Szołochow, Nauka nienawiści, Czytelnik, Warszawa, 1977, posłowie.