Nazwa własna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nazwy własne, imiona własne, onimy[1][2] (łac. nomina propria) – nazwy przysługujące jednostkom, w odróżnieniu od nazw pospolitych, które odnoszą się do dowolnych klas jednostek (egzemplarzy określonej klasy przedmiotów).

Definiowanie nazw własnych[edytuj | edytuj kod]

W pewnym rozumieniu nazwy własne są niedefiniowalne. Przykład: znając definicję nazwy krzesło, można przyporządkować jej przedmioty o cechach typowych dla krzesła. Natomiast Karol to ten, kto został nazwany Karolem i nie można na podstawie takiej definicji stwierdzić, komu jeszcze mogłaby taka nazwa przysługiwać.

Nauka o nazwach własnych[edytuj | edytuj kod]

Nauką o nazwach własnych jest onomastyka. Można wyróżnić dwie duże grupy nazw własnych:

  • antroponimy – nazwy osobowe, odnoszące się do ludzi;
  • toponimy – nazwy geograficzne nazywające miejsca.

Wyróżnia się także mniejsze grupy, jak np. nazwy zwierząt (zoonimia), ciał niebieskich (kosmonimia), statków itp.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hladká i Nekula 2017 ↓.
  2. onim – słownik języka polskiego i poradnia językowa – Dobry słownik, dobryslownik.pl [dostęp 2019-10-09] (pol.).
  3. Kazimierz Rymut: Nazwy miast Polski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 8. ISBN 83-04-02436-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]