Nergal (bóstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Nergalsumeryjski bóg, syn Enlila i bogini Ninlil. Władca świata podziemnego po małżeństwie z Ereszkigal[1][2]. Pierwotnie bóg zamieszkujący niebiosa, dla Babilończyków bóg światła[3], główne miejsce kultu – Kuta[4]. Jak głosi legenda stoczył z Teszubem walkę o władzę nad niebiańskim królestwem. Po klęsce zszedł do świata podziemnego. Sumerowie uważali go za boga zarazy i jako takiego włączali go do grupy bogów odpowiedzialnych za zsyłanie chorób i epidemii. Dlatego też sumeryjski kapłan-lekarz odprawiał serię modlitw oraz składał bóstwu ofiary, by tym sposobem odegnać chorobę i przebłagać duchy do opuszczenia ciała człowieka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49.
  2. Ł. Grzendzicki, Koncepcje śmierci w religii wybranych starożytnych cywilizacji, „Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie“, 17, 2011, s. 64.
  3. Ł. Laskowski, Symbolika światła w literaturze dydaktycznej Starego Testamentu, „Verbum Vitae“, 29, 2016, s. 72.
  4. M. Münnich, Reszef i Nergal w Ebla, „Scripta Biblica et Orientalia“, 2, 2010, s. 29.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • M. Eliade, Historia wierzeń i idei religijnych, t. 1, IW PAX, Warszawa 1988, s. 49. ​ISBN 83-211-0918-7
  • W. Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, Świat Książki, Warszawa 2000, s. 592. ​ISBN 83-7227-582-3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Yaǧmur Heffron: Nergal (god) (ang.). W: Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses [on-line]. Oracc and the UK Higher Education Academy, 2016. [dostęp 2016-11-09].