Machiny neurobalistyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Arkbalista jako przykład machiny neurobalistycznej

Machiny neurobalistyczne (od gr. νευρών neúron - "ścięgno; cięciwa; struna; (nerw)", βαλλω ballo - "umieszczać, wkładać, zakładać") to machiny wojenne wykorzystujące energię potrzebną do wystrzelenia pocisku gromadzoną w naprężonym lub odkształconym materiale np. w skręconych i naciągniętych linach (balista, onager) czy odgiętej belce drewnianej lub metalowej (bricoli, arkbalista).

Machiny tego rodzaju można podzielić na:

Machiny tego typu posiadały skomplikowaną konstrukcję i były dość delikatne w porównaniu do barobalistycznych. Pomimo tego przeżywały swój rozkwit w starożytności, praktycznie nie występując w okresie późniejszym (po upadku cesarstwa rzymskiego), poza próbami ich odtworzenia dla celów naukowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]