Aerotonon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aerotonon

Aerotonon (, od aero - powietrze, "tonos" - ton, określony dźwięk, nazywane też areotonon, od Ares - bóg wojny.) - machina wojenna, neurobalistyczna, miotająca pociski po torze płaskim, wynaleziona w starożytnej Grecji, będąca odmianą balisty wykorzystującą energię sprężonego powietrza.

Pomysł budowy tej machiny powstał około 290 r p.n.e. u greckiego wynalazcy Ktesibiosa, a opisana została 30 lat po jego śmierci w dziele Mechanike syntaksis przez Filona z Bizancjum. Drążki łuku zamocowano obrotowo i po przyłożeniu do wydrążonych tłoków, poruszających się w metalowych cylindrach, podczas napinania wtłaczały powietrze, sprężając je w cylindrach. Zwolnienie cięciwy powodowało gwałtowny ruch drążków spowodowany przez rozprężanie się powietrza i wypychanie przez nie tłoków na zewnątrz. Nieznany jest sposób, w jaki udało się wtedy osiągnąć szczelność cylindrów. Model odtworzony w muzeum w Hamburgu zadziałał dopiero po podłączeniu sprężarki. Podobne urządzenie opisuje Filon, gdzie sprężone powietrze i tłoki zastąpiono kutymi sprężynami z brązu.

Maszynami z wykorzystaniem sprężonego powietrza zajmował się także Archimedes, który próbował skonstruować armatę parową.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]