Nierówność Clausiusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nierówność Clausiusa (twierdzenie Clausiusa) określające ilość ciepła pobranego przez układ termodynamiczny w pojedynczym zamkniętym cyklu podczas przemiany izotermicznej zachodzącej w tym układzie. Prawo to zostało po raz pierwszy sformułowane przez Rudolfa Clausiusa. Ilościowo wyrażone jest ono nierównością

gdzie dQciepło pobrane z grzejnika o stałej temperaturze T.

Dla procesów odwracalnych nierówność ta staje się równaniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

druga zasada termodynamiki