Nikołaj Chabibulin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikołaj Chabibulin
Nikolia.jpg

Nikołaj Chabibulin w barwach Edmonton Oilers (2009)
Pozycja bramkarz
Uchwyt kija lewy
Przydomek The Bulin Wall
Wzrost 185 cm
Masa 94 kg
Narodowość  Rosja
Urodzony Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 13 stycznia 1973 w Swierdłowsku
Draft NHL 9 runda, 204 numer, 1992
Winnipeg Jets

Nikołaj Iwanowicz Chabibulin, (ros. Николай Иванович Хабибулин; ur. 13 stycznia 1973 w Swierdłowsku, obecnie Jekaterynburg w Rosji) – rosyjski hokeista. Reprezentant WNP i Rosji, dwukrotny olimpijczyk.

Kariera klubowa[edytuj]

Wychowanek Spartakowca Swierdłowsk. W 2004 jako pierwszy rosyjski bramkarz zdobył Puchar Stanleya. Od lipca 2009 zawodnik Edmonton Oilers związany czteroletnim kontraktem[1]. Od lipca 2013 ponownie zawodnik Chicago Blackhawks związany roczną umową[2]. W barwach drużyny rozegrał cztery mecze w sezonie NHL (2013/2014). Później nie występował. W listopadzie 2015 ogłosił zakończenie kariery[3].

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

Uczestniczył w turniejach zimowych igrzyskach olimpijskich 1992 (WNP), 2002 oraz Pucharu Świata 1996 (Rosja).

Sukcesy[edytuj]

Nikołaj Chabibulin (pierwszy z lewej) w barwach Chicago Blackhawks (2008)
Reprezentacyjne
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1991 z ZSRR
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw świata juniorów do lat 20: 1992 z WNP
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal igrzysk olimpijskich: 1992 z WNP
  • Bronze medal olympic.svg Brązowy medal igrzysk olimpijskich: 2002 z Rosją
  • Simple gold cup.svg Puchar Stanleya: 2004 z Tampa Bay Lightning
Indywidualne
Wyróżnienia

Inne informacje[edytuj]

  • Jego żona Wiktorija pochodzi z Mińska na Białorusi[4]. Przez jej przyjaźń z matką tenisistki Wiktoryji Azaranki Chabibulin wsparł finansowo 14-letnią wówczas dziewczynę w początkach kariery tenisowej[5][6].
  • 8 lutego 2010 roku został zatrzymany przez policję w Scottsdale (Arizona) w związku jazdą ze zbyt dużą prędkością i pod wpływem alkoholu. W lipcu 2011 został skazany na karę 15 dni pozbawienia wolności (areszt domowy)[7].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]