Nina Pigulewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nina Wiktorowna Pigulewska (ur. 13 stycznia 1894 w Petersburgu, zm. 17 lutego 1970 tamże) – rosyjska historyk, bizantynolog, mediewista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nina Pigulewska z domu Stebnicka była wnuczką polskiego kartografa i rosyjskiego generała Hieronima Stebnickiego. Była absolwentką Uniwersytetu Petersburskiego w zakresie historii i filologii rosyjskiej. Zajmowała się Bizancjum, Persją i badaniami nad rolą w kulturze i historii Syryjczyków w starożytności i średniowieczu. Na przełomie lat 20. i 30. została skazana na 5 lat łagrów. Od 1938 pracowała w Instytucie Orientalistycznym Akademii Nauk ZSRR. Od 1946 członek korespondent Akademii Nauk ZSRR.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Византия и Иран на рубеже VI и VII веков, 1946.
  • Византия на путях в Индию, 1951.
  • Культура сирийцев в Средние века, 1979.

Przekład na język polski[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]