Nit (jednostka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nit - (od łac. nitere – błyszczeć, lśnić[1]) – przestarzała, nie należąca do układu SI[2][3] jednostka luminancji.

1\mathrm{nt} = \frac{1\mathrm{cd}}{1\mathrm{m}^2}

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. C. Sterken, J. Manfroid: Astronomical Photometry: A Guide. Kluwer Academic Publishers, 1992, s. 9. ISBN 0-7923-1653-3. [dostęp 2013-12-13].
  2. Nit - Słownik języka polskiego (pol.). Wydawnictwo Naukowe PWN SA. [dostęp 2013-12-13].
  3. Robert W. Dimand: German Technical Dictionary, Volume 1. Routledge, 2013, s. 9904. ISBN 1-1343-0804-3. [dostęp 2013-12-13].