Nitokris I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nitokris I (Szepenupet III) – boska małżonka Amona, córka Psametycha I. Urząd sprawowała w latach 659-586 p.n.e. Adopcja nastąpiła pod wpływem nacisku Psametycha, wywartego na Szepenupet II. Być może pod wpływem usilnych działań dyplomatycznych lub nawet interwencji militarnej. Samą adopcję opisuje tekst na steli, zwanej Stelą Adopcji. Zabytek ten znajduje się obecnie w Muzeum Egipskim w Kairze. Stela została odnaleziona w 1897 roku w Karnaku przez Georges'a Legraina. Wraz z adopcją Nitokris otrzymała od swego ojca posiadłości ziemskie oraz zapewnienie dostaw zaopatrzenia wraz z odpowiadającymi za to urzędnikami. Psametych I, wywodzący się z dynastii saickiej, zdawał sobie sprawę z ogromnego wpływu boskich małżonek: Szepenupet II i Amenardis II, wywodzących się z rodu władców kuszyckich. Dlatego też popierając i udzielając ogromnej pomocy swej córce dążył do zmniejszenia ich znaczenia. Aby zatuszować nieco swe dążenia zmienił imię swej córki z Nitokris na Szepenupet, co miało ją upodobnić do swych poprzedniczek, a w rzeczywistości pomóc osiągnąć pierwszorzędne znaczenie.

Imię własne - Nitokris, ukochana-przez-Mut

<
X1G14N36
R24
X1M17N29
D21
X1
>
Nitokris Meri-Mut w hieroglifach






Imię tronowe - Pani-piękna, Mut

<
X1G14V30F35F35F35
>
Nebetneferu-Mut w hieroglifach






Bibliografia[edytuj | edytuj kod]