Nycticorax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nycticorax[1]
T. Forster, 1817[2]
Przedstawiciel rodzaju – ślepowron zwyczajny (N. nycticorax)
Przedstawiciel rodzaju – ślepowron zwyczajny (N. nycticorax)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd pelikanowe
Podrząd czaplowce
Rodzina czaplowate
Rodzaj Nycticorax
Typ nomenklatoryczny

Nycticorax infaustus Forster = Ardea nycticorax Linnaeus

Gatunki

zobacz opis w tekście

Nycticorax – rodzaj ptaka z rodziny czaplowatych (Ardeidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na wszystkich kontynentach z wyjątkiem rejonów antarktycznych[3].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 55–65 cm; masa ciała 278–1100 g; rozpiętość skrzydeł 95–116 cm[4].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Epitet gatunkowy Ardea nycticorax Linnaeus, 1758 (łac. nycticorax, nycticoracis – nieznany ptak, prawdopodobnie sowa < gr. νυκτικοραξ nuktikorax, νυκτικορακος nuktikorakos – złowróżbny ptak wspomniany przez Arystotelesa, Hezychiusza i innych autorów, prawdopodobnie jakiś rodzaj sowy, ale długo wiązany ze ślepowronem < gr. νυξ nux, νυκτος nuktos – noc; κοραξ korax, κορακος korakos – kruk < κρωζω krōzō – krakać)[5].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

oraz wymarłe:

Przypisy

  1. Nycticorax, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.I.M. Forster: A synoptical catalogue of British birds; intended to identify the species mentioned by different names in several catalogues already extant. Forming a book of reference to Observations on British ornithology. London: Printed by and for Nichols, son, and Bentley, 1817, s. 59. (ang.)
  3. F. Gill, D. Donsker: Storks, ibis & herons (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-08-30].
  4. A. Martínez-Vilalta, A. Motis: Family Ardeidae (Herons). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 419–420. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-08-30]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Ardeidae Leach, 1820 - czaplowate - Herons (Wersja: 2016-03-19). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-08-30].
  7. BirdLife International 2012. Nycticorax mauritianus. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-08-30]
  8. BirdLife International 2012. Nycticorax megacephalus. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-08-30]
  9. BirdLife International 2012. Nycticorax duboisi. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-08-30]