Nykyta Budka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nikita Budka
Никита Будка
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 czerwca 1877
Dobromirka

Data i miejsce śmierci

1 października 1949
Karaganda

Biskup pomocniczy lwowski
Okres sprawowania

1928–1949

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

Kościół katolicki obrządku bizantyjsko-ukraińskiego

Prezbiterat

1905

Chirotonia biskupia

1912

Błogosławiony
biskup, męczennik
Ilustracja
Nikita Budka po aresztowaniu przez NKWD
Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

27 czerwca 2001
Lwów
przez Jana Pawła II

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

1912

Konsekrator

Andrzej Szeptycki

Współkonsekratorzy

Konstanty Czechowicz
Grzegorz Chomyszyn

Nikita Budka (ukr. Никита Будка, ur. 7 czerwca 1877 w Dobromirce, zm. 1 października 1949 w Karagandzie) – biskup greckokatolicki, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Święcenia kapłańskie przyjął w 1905. Od 1912 do 1927 biskup greckokatolicki dla wiernych z terenu Kanady, od 1928 biskup pomocniczy archieparchii greckokatolickiej we Lwowie. 11 kwietnia 1945 aresztowany przez NKWD i skazany na osiem lat łagru, które miał odbywać w Kazachstanie. Według oficjalnej wersji zmarł na zawał serca w obozie koncentracyjnym w Karagandzie.

Beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II 27 czerwca 2001 na hipodromie we Lwowie podczas Liturgii, połączonej z beatyfikacjami 27 nowomęczenników greckokatolickich, odprawionej w obrządku bizantyjsko-ukraińskim, podczas pielgrzymki Jana Pawła II na Ukrainę[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]