Oblężenie Kinsale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Oblężenie Kinsale
Irlandzka wojna dziewięcioletnia 15941603
KINSALE. Co CORK.IRELAND..jpg
Port w Kinsale – stan obecny
Czas 2 października 16013 stycznia 1602
Miejsce miasteczko Kinsale, południowa Irlandia
Terytorium Irlandia
Wynik zwycięstwo angielskie
Strony konfliktu
irlandzcy rebelianci

wojska hiszpańskie

oddziały angielskie
Dowódcy
Hugh O'Neill, Don Juan de Aquila Charles Blount
Siły
9 500 7 500
Straty
1 200 zabitych nie więcej jak 12 zabitych
Irlandzka wojna dziewięcioletnia

Clontibret (1595) - Carrickfergus (1597) - Yellow Ford (1598) - Curlew Pass (1599) - Cahir Castle (1599) - Moyry Pass (1600) - Kinsale (1601-1602) - Dunboy Castle (1602)

Wojna angielsko-hiszpańska 1587-1604

Axel (1586) - Zutphen (1586) - Santo Domingo (1586) - Cartagena de Indias (1586) - St. Augustine (1586) - Rheinberg (1586-1590) - Kadyks (1587) - Sluis (1587) - Wielka Armada (1588) - Bergen op Zoom (1588) - Angielksa Armada (1589) - Arques (1589) - Paryż (1590) - Cieśnina Gibraltarska (1590) - Breda (1590) - Cieśnina Gibraltarska (1591) - Berlengas (1591) - Oblężenie Zutphen - Flores (1591) - Zatoka Almería (1591) - Deventer (1591) - Rouen (1591) - Craon (1592) - Flores (1592) - Zatoka Biskajska (1592) - Blaye (1593) - Puerto Caballos (1594) - San Mateo (1594) - Crozon (1594) - Groenlo (1595) - Le Catelet (1595) - Doullens (1595) - Lippe (1595) - Kornwalia (1595) - Gwadelupa (1595) - San Juan (1595) - Las Palmas (1595) - Calais (1596) - Pinos (1596) - Kadyks (1596) - Turnhout (1597) - Bredevoort (1597) - Groenlo (1597) - Amiens (1597) - San Juan (1598) - Tabasco (1599) - Nieuport (1600) - Ostend (1601-1604) - Kinsale (1601-1602) - Portobello (1601) - Castlehaven (1601) - Zatoka Sesimbra (1602) - Cieśnina Kaletańska (1602) - Puerto Caballos (1603) - Zatoka Kadyks (1604)

Oblężenie Kinsale (zwane też Bitwą pod Kinsale) – oblężenie, które miało miejsce od 2 października 1601 do 3 stycznia 1602 i było rozstrzygającym starciem w trakcie irlandzkiej wojny dziewięcioletniej – rebelii wszczętej przez Hugh O'Neilla (Erl of Tyrone), Hugh Roe O'Donnella i innych irlandzkich przywódców klanowych przeciwko angielskiej władzy w Irlandii. Na skutek uczestnictwa wojsk hiszpańskich, oblężenie stanowi część wojny angielsko-hiszpańskiej (1585–1604), konfliktem pomiędzy protestancką Anglią a katolicką Hiszpanią.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Pomimo zatopienia Armady hiszpańskiej w roku 1588 a także niepowodzeń kolejnych ekspedycji hiszpańskich w północnej Europie, Filip III nie zrezygnował z pokonania angielskich wpływów w Europie. W tym celu zaoferował on pomoc irlandzkim rebeliantom, w nadziei zablokowania części wojsk angielskich a tym samym osłabienia pozycji Anglii w Niderlandach toczących wojnę wyzwoleńczą przeciwko Hiszpanom.

Filip wysłał do Irlandii Don Juana de Aquilę i Don Diego Brochero na czele 6 000 żołnierzy wyposażonych w znaczną ilość broni i amunicji. Siłom tym towarzyszył kontrowersyjny jezuita James Archer. Jednak okręt z większą liczbą weteranów i bronią nie dotarł do Anglii. Zaledwie 3 400 ludzi wylądowało w dniu 2 października 1601 r. w Kinsale, na południe od Cork.

Gdy Lord Deputy of Ireland, Charles Blount (1 Earl of Devon, Lord Mountjoy) dowiedział się o lądowaniu sił hiszpańskich, wysłał natychmiast większe siły w kierunku miasta Kinsale. W tym samym czasie rozdzielone siły O'Neilla oraz O'Donnella w sile 5 000 piechoty i 700 kawalerzystów rozpoczęły marsz trudną 480 km długości drogą ku miastu.

Oblężenie[edytuj | edytuj kod]

Siły Blounta nie były w stanie całkowicie oskrzydlić miasta, udało im się jednak zająć kilka położonych w pobliżu wniesień, z których mogły prowadzić ostrzał artyleryjski wojsk hiszpańskich. Kawaleria angielska w tym czasie wkroczyła do okolicznych wiosek niszcząc uprawy i zabijając bydło. Taktyka ta jednak spowodowała że, Anglicy sami już wkrótce zaczęli cierpieć na braki w zaopatrzeniu.

Na początku grudnia ciężkie warunki pogodowe i braki żywności spowodowały śmierć wielu żołnierzy angielskich na czerwonkę i gorączkę.

W międzyczasie niewielka grupa Hiszpanów wzmocniła siły irlandzkie. Dnia 24 grudnia 1601 r. Irlandczycy i ich sprzymierzeńcy rozpoczęli atak, w którym udział wzięły 3 grupy armii dowodzone kolejno przez Richarda Tyrella, Hugh O'Neilla i Hugh O'Donnella. Na skutek złej komunikacji i częściowo nieporozumień między przywódcami, rebeliantom nie udało się osiągnąć zamierzonego celu, jakim było zdobycie obozu wroga. Wywiadowcy angielscy wcześniej odkryli ich zamiary, wobec czego Blount skierował swoje siły na wzgórze położone na północny zachód od miasta, gdzie nastąpiło spotkanie obu armii.

Siły O'Neilla kontrolowały wzgórze, gdzie przygotowały się do obrony. Pozostałe grupy rozmieszczone były na skrzydłach. Po jakimś czasie jednak głównodowodzący zarządził wycofanie tych sił w kierunku otaczających ten rejon moczarów, w nadziei zwabienia tu kawalerii angielskiej. W wynikłej walce Anglicy, przeważający liczebnie nad przeciwnikiem, rozbili powstańców. Komendant hiszpański w Kinsale Aquila uznał odgłosy walki jako podstęp ze strony Anglików, chcących wywabić jego siły z miasta i nie wysłał wsparcia. Nakazał on swoim ludziom przekazanie miasta dla jak sądził zbliżających się zwycięskich wojsk irlandzkich. Gdy jednak ujrzał sztandary angielskie było już za późno. Aquila zbiegł pośpiesznie na okręt hiszpański.

Po krótkiej strzelaninie Anglikom udało się zająć Kinsale, następnie rozpoczęto rozmowy pokojowe z Aquilą. Porażka ta zakończyła hiszpańskie wsparcie w Irlandii i większą część powstania. Ocalałe wojska irlandzkie wycofały się do Ulsteru, gdzie dwa lata później zakończono wojnę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cyril Falls: Elizabeth's Irish Wars, London 1996 ISBN 0094772207
  • Hiram Morgan: Tyrone's War, 1995.