Oblężenie Motyi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdobycie Motye przez Syrakuzan
Ilustracja
Motya (próba rekonstrukcji grobli, widok od północy)
Czas 397 p.n.e.
Miejsce Motya
Terytorium Italia
Przyczyna dążenie Syrakuz do wyparcia Kartagińcyków z Italii
Wynik zwycięstwo Syrakuz
Strony konfliktu
Syrakuzy Kartagina
Dowódcy
Dionizjos I Himilkon
Siły
80 tys. piechoty, 3 tys. jazdy, 200 okrętów 100 okrętów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
37,86833°N 12,46861°E/37,868333 12,468611

Oblężenie Motyi – działania wojenne tyrana Syrakuz Dionizjosa I przeciwko położonemu na wyspie miastu Motyi w trakcie wojny z Kartaginą w latach 398–396 p.n.e., polegające na jego oblężeniu, zdobyciu i zniszczeniu.

Kontekst histyczny[edytuj | edytuj kod]

W swoich dążeniach do wyparcia Kartagińczyków z Sycylii Dionizjos I umocnił wpierw swoją pozycję w Syrakuzach, obsadzając na Ortygii swoich najemników i nadając swoim zwolennikom ziemie. Po poskromieniu buntu mieszkańców Syrakuz stoczył kilka walk z miastami na Sycylii (Etna, Leontinoj, Herbita, Naksos, Katana), umacniając swoja pozycję polityczną. Na przełomie V/IV wieku p.n.e. przeprowadził reformę zbrojeniową, wyposażając swoją armię w nowe machiny oblężnicze, katapulty i okręty cztero- i pięciorzędowe oraz zwiększając przy pomocy Sparty wojsko obywatelskie i najemne[1].

Aby zapewnić sobie w wojnie poparcie miast sycylijskich, Dionizjos I złagodził w stosunku do nich swoją politykę. Podległe Syrakuzom miasta ze swojej strony spodziewały się, że wskutek wojny odzyskają wolność. W 397 roku p.n.e. Syrakuzy i inne zależne miasta sycylijskie wygnały kupców katagińskich, a Dionizjos I na czele armii i floty (80 tys. piechoty, 3 tys. jazdy, 200 okrętów) wyruszył przeciwko Kartagińczykom[2].

Zdobycie Motyi[edytuj | edytuj kod]

Położone na północnym zachodzie Sycylii miasto Eryks poddało się od razu. Motya natomiast, zlokalizowana na wysepce na zachód od lądu, zburzyła swoją groblę, którą była z nim połączona, i przygotowała się do obrony. Armia Dionizjosa I zbudowała molo i zaczęła pustoszyć okolice miasta.

Na wieść o wojnie Kartagina wysłała 10 okrętów w kierunku Syrakuz. Jednocześnie wódz Himilkon na czele 100 okrętów wyruszył na pomoc Motyi. Nie odważył się jednak podjąć bezpośredniego starcia, ograniczając się do użycia machin. Motya została zdobyta przez Dionizjosa I i splądrowana. Opuszając wyspę, Dionizjos I obsadził w jej garnizonie swoich żołnierzy[2].

Odzyskanie wyspy[edytuj | edytuj kod]

W 396 roku p.n.e. Himilkon wyruszył na czele olbrzymiej armii (100–300 tys, piechoty, 4 tys. jazdy, 400 okrętów) przeciwko Dionizjosowi I. Na wieść o tym tyran kazał zniszczyć wyspę i wycofał się na Sycylię. Himilkon odzyskał Motyę i inne miasta kartagińskie na zachodnim wybrzeżu. W miejsce zburzonej Motyi założył Lilybaeum[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P.J. Rhodes, Historia Grecji. Okres klasyczny 478–323 p.n.e., s. 326–327.
  2. a b c P.J. Rhodes, Historia Grecji. Okres klasyczny 478–323 p.n.e., s. 328.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]