Odczynnik Melzera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Odczynnik Melzeraroztwór składający się (masowo) z: 0,96% jodu, 2,88% jodku potasu, 38,46% wodzianu chloralu i 57,69% wody. Używany jest do badania amyloidalności i dekstrynoidalności zarodników grzybów. Amyloidalne zarodniki (lub ich struktury powierzchniowe) poddane działaniu odczynnika Melzera wybarwiają się fioletowo lub czarno, natomiast dekstrynoidalne wybarwiają się winnoczerwono. Właściwości te są najczęściej wykorzystywane przy oznaczaniu grzybów o białych zarodnikach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 690. ISBN 8374045132.