Oficer dyplomowany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orzełek na kołnierz munduru
Znak dyplomowanych oficerów Sztabu Generalnego II Rzeczypospolitej
Dyplom naukowy oficera Sztabu Generalnego

Oficer dyplomowany – tytuł wojskowy przysługujący oficerowi Wojska Polskiego po ukończeniu odpowiedniej uczelni. Pisany jest bezpośrednio po stopniu wojskowym (np. płk dypl.). W pierwszym okresie absolwentom nadawano tytuł oficerów Sztabu Generalnego (SG).

  • W Siłach Zbrojnych RP tytuł przysługiwał absolwentowi studiów dowódczo-sztabowych Akademii Obrony Narodowej. Po przekształceniach organizacyjnych zaprzestano nadawać tego tytułu. Nadawanie tytułu "oficer dyplomowany Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej" (dypl. SZ RP) przywrócono w roku 2017[1] – przysługuje absolwentom Podyplomowych Studiów Operacyjno-Taktycznych prowadzonych w Akademii Sztuki Wojennej.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon PWN: Wojsko, wojna, broń, red. Marcin Kamler, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9