Olsza sercowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olsza sercowata
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada okrytonasienne
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Rząd bukowce
Rodzina brzozowate
Rodzaj olsza
Gatunek olsza sercowata
Nazwa systematyczna
Alnus cordata (Loisel.) Duby
Bot. Gall. 423. 1828 Apr[2]
Synonimy
  • Alnus cordifolia Ten.
  • Alnus macrocarpa Req. ex Nyman
  • Alnus neapolitana Savi
  • Alnus nervosus Dippel[3]

Olsza sercowata (Alnus cordata (Loisel.) Duby) – gatunek drzew należący do rodziny brzozowatych. Występuje na południu Włoch, w Albanii i na Korsyce[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Liście
Owocostany
Pokrój
Zgrabne drzewo o szerokiej stożkowatej koronie dorastające do 30 m wysokości[4].
Kora
Bladoszara. U młodych drzew gładka, u starszych lekko spękana.
Liście
Sercowate (stąd nazwa gatunku) bądź jajowate, osiągają 10 cm długości. Jasnozielone, błyszczące. Od spodu bledsze, delikatnie owłosione w kątach nerwów[4]. Delikatnie ząbkowane na brzegach[5].
Kwiaty
Kwiaty męskie zebrane w kwiatostany w postaci zwisających kotek, w kolorze żółtym do 7,5 cm długości, wiotkie. Kwiaty żeńskie w kotkach krótszych, czerwonych i wzniesionych[4].
Owoce
Szyszkowaty owocostan do 2 cm długości, zawierający liczne nasiona.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Roślina jednopienna, wiatropylna. Kwitnie wczesną wiosną przed pojawieniem się liści. Wykazuje sporą odporność na suszę. Osiąga największe wymiary spośród wszystkich gatunków olszy[4].
Siedlisko
Rośnie na podłożu kredowym, porasta stoki górskie do 1000 m n.p.m. Lokalnie zastępuje olszę czarną, szerzej rozprzestrzenioną na terenie Europy[5].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-05-28].
  2. a b Alnus cordata (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2013-05-28].
  3. The Plant List. [dostęp 2013-05-28].
  4. a b c d e Tony Russel, Catherine Cutler, Martin Walters: Ilustrowana encyklopedia Drzewa Świata. Kraków: Universitas, 2008, s. 161. ISBN 97883242-0842-5.
  5. a b Bruno Kremer: Drzewa. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 112. ISBN 83-7129-141-8.