Ostatnie westchnienie Maura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ostatnie westchnienie Maura
The Moor's Last Sigh
Autor Salman Rushdie
Typ utworu powieść
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Wielka Brytania
Język angielski
Data wydania 1995
Pierwsze wydanie polskie
Wydawca Dom Wydawniczy Rebis
Przekład Wojsław Brydak

Ostatnie westchnienie Maura – piąta powieść Salmana Rushdiego, wydana w 1995 roku. Jej akcja rozgrywa się w indyjskich miastach Bombaju i Koczinie. Stanowi pierwszą poważną pracę pisarza od publikacji Szatańskich wersetów. Napisana w stylu podobnym do Dzieci północy, traktuje też o podobnych problemach, indywidualności i zagrożenia tożsamości w świecie idącym w kierunku unifikacji.

Tytuł[edytuj]

Tytuł powieści został zaczerpnięty z opowiadania o Boabdilu (Muhammad XII Abu Abdallah), ostatnim mauretańskim królu Grenady, którego postać przywoływana jest często na kartach książki. Po poddaniu Grenady Boabdil ostatni raz spojrzał na miasto z miejsca znanego jako El Suspiro del Moro (Westchnienie Maura). Matka narratora powieści wraz ze swym przyjacielem tworzą obraz, nadając mu taką nazwę.

Fabuła[edytuj]

Ostatnie westchnienie Maura opowiada o czterech pokoleniach rodziny narratora i jego ostatecznym losie. Narrator, Moraes Zogoiby, przeprowadza swą rodzinę od znanych sobie jej początków do historii jego własnego życia. Moraes, zwany w powieści „Maurem”, jest wyjątkową postacią, której ciało starzeje się dwukrotnie szybciej niż normalnego człowieka, obciążoną również deformacją ręki. Książka skupia się m.in. na jego relacjach z kobietami, włączając w to jego matkę Aurorę - znaną artystkę, jego pierwszą opiekunkę oraz pierwszą miłość – charyzmatyczną, upośledzoną rzeźbiarkę Umę.

Nagrody i nominacje[edytuj]

Książka zdobyła nagrodę Whitbreada dla Najlepszej powieści w 1995 roku oraz nagrodę Aristeion w 1996. Utwór był także nominowany do Nagrody Bookera w 1995 roku.

Projekt graficzny okładki wykonał Dennis Leigh, artysta bardziej znany jako muzyk pod pseudonimem John Foxx.

Zobacz też[edytuj]