Ostentacyjna konsumpcja

Ten artykuł od 2022-06 wymaga zweryfikowania podanych informacji.

Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach: Google Books • Google Scholar • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Ostentacyjna konsumpcja (konsumpcja na pokaz) – publiczne demonstrowanie nabytych dóbr przez jednostki lub grupy społeczne w celu zwrócenia na siebie uwagi oraz zdobycia prestiżu, statusu społecznego i odróżnienia się od innych.

Pojęcie wprowadzone przez Thorsteina Veblena w jego teorii klasy próżniaczej^[1]. Zgodnie z nią głównie bogaci ludzie: biznesmeni, finansiści i arystokracja demonstrują swoją pozycję społeczną poprzez konsumpcję na pokaz. Ostentacyjne używanie dóbr przynosi większy prestiż, gdy są wykorzystywane do rozrywki i beztroskiego spędzania czasu. Przykłady stanowią: rozrzutność, marnotrawstwo, kosztowne zabawy, kupno dóbr luksusowych^[1].

Zobacz też

Przypisy

1 2 ThorsteinT. Veblen ThorsteinT., JaninaJ. Frentzel-Zagórska JaninaJ., Teoria klasy próżniaczej, Spectrum, Warszawa: "Muza", 1998, s. 56, ISBN 978-83-7200-105-4 .

Bibliografia

T. Veblen, Teoria klasy próżniaczej, PWN, Warszawa 1971.

[:0-1] 1 2 ThorsteinT. Veblen ThorsteinT., JaninaJ. Frentzel-Zagórska JaninaJ., Teoria klasy próżniaczej, Spectrum, Warszawa: "Muza", 1998, s. 56, ISBN 978-83-7200-105-4 .

[1]