Płaskowyż Tarnowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Płaskowyż Tarnowski
512.43 Płaskowyż Tarnowski.png
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Karpaty Zachodnie z Podkarpaciem Zachodnim i Północnym
Podprowincja Podkarpacie Północne
Makroregion Kotlina Sandomierska
Mezoregion Płaskowyż Tarnowski
Powierzchnia
• ogółem
• w Polsce

995 km²
995 km²
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
- woj. małopolskie
- woj. podkarpackie

Płaskowyż Tarnowski (512.43) - mezoregion fizycznogeograficzny w południowej Polsce, południowa część Kotliny Sandomierskiej. Graniczy od północy i zachodu z Niziną Nadwiślańską, od wschodu z Doliną Dolnej Wisłoki, od południa z Pogórzem Ciężkowickim i (na krótkim odcinku) z Pogórzem Rożnowskim.

Region jest płaskowyżem o rzeźbie erozyjno-denudacyjnej, położonym na wysokości 200-260 m n.p.m. Zbudowany jest z osadów morskich miocenu, pokrytych glinami i piaskami czwartorzędowymi.

Gleby regionu są słabe, rozwinięte jest tu jednak rolnictwo. Region posiada również niewielkie obszary leśne.

Głównym miastem (od którego pochodzi nazwa regionu) jest Tarnów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]