P.V. Narasimha Rao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
P.V. Narasimha Rao
పాములపర్తి వెంకట నరసింహారావు
P V Narasimha Rao.png
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1921
Andhra Pradesh
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 2004
Nowe Delhi
Indie 9. Premier Indii
Okres od 21 czerwca 1991
do 16 maja 1996
Przynależność polityczna Indyjski Kongres Narodowy (BJP)
Poprzednik Chandra Shekhar
Następca Atal Bihari Vajpayee
Indie Minister Obrony
Okres od 6 marca 1993
do 16 maja 1996
Poprzednik Sharad Pawar
Następca Pramod Mahajan
Indie Minister Obrony
Okres od 31 grudnia 1984
do 25 września 1985
Poprzednik Rajiv Gandhi
Następca Shankarrao Chavan

P.V. Narasimha Rao, właśc. Pamulaparti Venkata Narasimha Rao (ur. 28 czerwca 1921 w obwodzie Karim Nagar, prowincja Andhra Pradesh, zm. 23 grudnia 2004 w Nowym Delhi) – indyjski polityk, premier Indii w latach 1991–1996.

Życiorys[edytuj]

Pochodził z ludu Telugu, obronił doktorat z prawa. Od 1945 działał w Indyjskiej Partii Kongresowej i był wieloletnim współpracownikiem polityków z dynastii Nehru-Gandhi. Od 1957 był deputowanym do lokalnego parlamentu, zasiadał także w rządzie stanowym Andhra Pradesh (od 1962), w tym jako premier w latach 1971-1973. Wchodził w skład ścisłego kierownictwa Partii Kongresowej, pełniąc m.in. funkcję sekretarza generalnego. W 1977 został wybrany do parlamentu krajowego, a w 1980 objął stanowisko ministra spraw zagranicznych w gabinecie Indiry Gandhi. Po śmierci Indiry Gandhi pozostał członkiem rządu jej syna Rajiva, kierując resortami spraw wewnętrznych, zasobów ludzkich, sprawiedliwości i obrony, a w latach 1988-1989 ponownie ministerstwem spraw zagranicznych.

Po porażce Partii Kongresowej w wyborach w 1989 przeszedł na emeryturę. Powrócił na scenę polityczną po zabójstwie Gandhiego w maju 1991; został wybrany na przewodniczącego Partii Kongresowej i dokończył z powodzeniem kampanię w przedterminowych wyborach. 26 czerwca 1991 zastąpił Chandra Shekhara na stanowisku premiera.

W czasie rządów, z pomocą ministra finansów Manmohana Singha (późniejszego premiera), przeprowadził liberalne reformy gospodarcze i uzyskał wzrost gospodarczy; był oskarżany o nadużycia finansowe, został jednak oczyszczony z zarzutów. Pełnił funkcję premiera przez pięć lat, jako pierwszy polityk spoza dynastii Nehru-Gandhi w niepodległych Indiach utrzymał się tak długo na czele rządu. Jego następcą został Atal Bihari Vajpayee.

Znał siedemnaście języków, zajmował się tłumaczeniami literackimi, po odejściu z życia politycznego opublikował książkę The Insider. Przedstawiała ona postać polityka pnącego się po szczeblach kariery w Indiach i nasuwała skojarzenia autobiograficzne, które jednak autor zdecydowanie odrzucał.

Bibliografia[edytuj]

  • Almanach świata '95. Fakty, liczby, ludzie. Warszawa: 1994.