Pandurzy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Austriacki pandur z 1760
jatagan - typowa broń pandurów

Pandurzy (także bandurzy, synonim opryszka[1]) – dawniej prywatne wojsko złożone ze sług magnaterii węgierskiej, rumuńskiej i chorwackiej; pełnili również służbę wojskowo-policyjną urzędów miejskich i gmin chorwackich, serbskich i slawońskich[2]. Uzbrojeni bywali w szable (często w jatagany), także w broń palnąpistolety i strzelby. W osiemnastowiecznej Austrii i Węgrzech formowano z nich nieregularne piesze oddziały wojskowe[2]. Następnie w XIX wieku na terenie Austrii przekształcono ich w straż graniczną[2].

Formacje pandurów obecne były także na Dolnym Śląsku, m.in. we Wrocławiu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. mint a kulonbozo arnyalata "tarsas-csavargo" kifejezesek (= tłum. pol. są to wszystko odcienie/barwy tego samego słowa): „harnaś, batjar, kuruc, portasz, ferens, martahus, hajduk, tołhaj, opryszek, pandur” [w:] Magyar nyelvőr. Magyar Tudományos Akadémia. 1954. t. 78. s. 229.
  2. a b c Encyklopedia PWN ↓, Pandurzy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]