Papuzik trójbarwny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Papuzik trójbarwny
Erythrura trichroa[1]
(Kittlitz, 1835)
Papuzik trójbarwny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina astryldowate
Rodzaj Erythrura
Gatunek papuzik trójbarwny
Synonimy
  • Fringilla trichroa Kittlitz, 1833[2]
Podgatunki
  • E. t. sanfordi Stresemann, 1931
  • E. t. modesta Wallace, 1862
  • E. t. pinaiae Stresemann, 1914
  • E. t. sigillifer (De Vis, 1897)
  • E. t. macgillivrayi Mathews, 1914
  • E. t. eichhorni Hartert, 1924
  • E. t. pelewensis Kuroda, 1922
  • E. t. clara Taka-Tsukasa & Yamashina, 1931
  • E. t. trichroa (Kittlitz, 1833)
  • E. t. woodfordi Rothschild & Hartert, 1900
  • E. t. cyanofrons Layard, 1878
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Papuzik trójbarwny[4] (Erythrura trichroa) – gatunek ptaka z rodziny astryldów (Estrildidae). Występuje w Sulawesi, Moluki, Melanezji, Australii (półwysep Jork).

Morfologia[edytuj]

Długość ciała wynosi 12 cm, rozpiętość skrzydeł 14 cm. Masa ciała 8,5-14 g. Dziób stożkowaty, ogon spiczasty. Przód głowy kobaltowoniebieski, ogon czerwonobrązowy. Pozostałe partie upierzenia trawiastozielone. Samica mniej intensywnie ubarwiona, młode matowozielone[5].

Zasięg występowania[edytuj]

Zasiedla północno-wschodnią Australię, Nową Gwineę, Celebes, Wyspy Salomona a także archipelagi południowo-zachodniego Oceanu Spokojnego. Środowisko życia stanowią obrzeża lasów deszczowych oraz namorzyny[5].

Lęgi[edytuj]

Okres lęgowy trwa od listopada do kwietnia. Gniazdo okrągłe, budulec stanowią mchy, korzenie paproci, grzyby oraz puch roślinny, wyściółkę zaś miękkie materiały. Umiejscowione jest w rozwidleniu pnia lub gałązki krzewu. W lęgu 3-4 białe jaja. Inkubacja trwa 12-14 dni. Młode stają się lotne po 20-21 dniach[5].

Systematyka[edytuj]

Wyróżniono jedenaście podgatunków E. trichroa[6]:

Przypisy

  1. Erythrura trichroa, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Blue-faced Parrotfinch (Erythrura trichroa) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-01-17].
  3. BirdLife International 2012. Erythrura trichroa. W: IUCN 2015. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-12-04]
  4. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Lonchurinae Steiner, 1960 - mniszki (wersja: 2015-06-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2015-12-04].
  5. a b c D. Chandler, D. Couzens, E. Dunn, J. Elphic, R. Humme: Fakty o zwierzętach świata: Ptaki. Warszawa: MULTICO, 2008, s. 233. ISBN 9788370735838.
  6. F. Gill, D. Donsker: Waxbills, parrotfinches, munias, whydahs, Olive Warbler, accentors & pipits (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-12-04].