Parafia Najświętszego Serca Jezusowego w Łodzi (Radogoszcz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
NSJ Łodź-Julianów
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Państwo  Polska
Siedziba Łódź
Adres ul. Zgierska 123
91-473 Łódź
Data powołania 7 czerwca 1915
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja łódzka
Dekanat Łódź-Radogoszcz
Kościół parafialny Najświętszego Serca Jezusowego
Proboszcz ks. infułat Andrzej Dąbrowski
Wezwanie Najświętszego Serca Jezusowego,
Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Wspomnienie liturgiczne Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała)
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Parafia Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque
Ziemia51°47′56,4″N 19°26′38,9″E/51,799000 19,444139
Strona internetowa

Parafia pw. Najświętszego Serca Jezusowego i Świętej Małgorzaty Marii Alacoque w Łodzi – parafia rzymskokatolicka znajdująca się w archidiecezji łódzkiej w dekanacie Łódź-Radogoszcz.

Parafia została erygowana 7 czerwca 1915 roku przez bp. Stanisława Zdzitowieckiego[1]. Grunt pod budowę kościoła, z fragmentu swoich dóbr na Julianowie, podarował łódzki przemysłowiec Juliusz Teodor Heinzel (o co zwróciło się już na przełomie lutego i marca 1911 roku grono mieszkańców wsi Bałuty i Radogoszcz[2]). Kościół poświęcił abp Aleksander Kakowski, podczas wizytacji łódzkich parafii w dniach 31 maja – 1 czerwca 1916 roku[3].

Postanowienie o budowie świątyni zapadło w 1936 roku. Powołany został Komitet Budowy (między innymi z udziałem księży z parafii: ks. F. Romasa i ks. H. Pytki), który zaczął gromadzić fundusze na budowę. Autorem projektu świątyni był warszawski inż. architekt Stanisław Uleyski[1][4]. Uroczystość rozpoczęcia kopania fundamentów pod kościół miała miejsce 18 września 1938 roku[5]. Spośród zgromadzonych na uroczystości wylosowano cztery osoby, które pierwsze wbiły łopaty w ziemię. Byli to: Stefan Kmieciak (robotnik), Andrzej Teper (urzędnik państwowy), Ignacy Malczewski (robotnik) i Alfred Mądralski (uczeń szkoły powszechnej)[6].

Do wybuchu II wojny światowej zdołano jedynie posadowić fundamenty. W tym czasie proboszczem był ks. prałat Stanisław Mirecki[7][8].

Budowę kontynuowano w latach 1949–1956 z wielkimi trudnościami, szczególnie w okresie stalinowskim[1], przy czym nie zbudowano planowanej okazałej dzwonnicy, która miała powstać obok lewego (patrząc na front kościoła) narożnika świątyni. Ze względu na okres w którym kościół powstawał jego wykonanie było bardzo oszczędne – przede wszystkim nie wykonano odpowiedniego stropu w efekcie czego strop zaczął grozić zawalenie a ściany odchyliły się od pionu o ok. 10 cm. Korzystając ze złagodzenia restrykcyjnej polityki władz wobec Kościoła katolickiego w Polsce po wydarzeniach grudniowych na Wybrzeżu w 1970 r. przystąpiono do niezbędnych prac naprawczych, które trwały do 1995 roku. W ich wyniku przede wszystkim założono żelbetonowe sklepienie w nawie głównej, sklamrowano ściany boczne i założono 5 ściągów wewnętrznych.

Konsekracji odremontowanej świątyni dokonał 12 kwietnia 1987 roku ks. bp Jan Wawrzyniec Kulik[1], proboszcz parafii w latach 1970–1995[7]. Była to pierwsza powojenna świątynia zbudowana w Łodzi. Kolejna – kościół pw. św. Teresy przy ul. Pomorskiej – powstała dopiero w 1963.

Proboszczem parafii w latach 1995–2012 był ks. prałat Piotr Rycerski, a w 2012 roku został nim ks. infułat Andrzej Dąbrowski[7].

Przypisy

  1. a b c d Marek Budziarek: Świątynie Łodzi. Łódź: Piątek Trzynastego, 2005, s. 41–42. ISBN 8374150785.
  2. (a). Kronika. Nowy kościół. „Rozwój”. Rok XIV (nr 50), s. 3, kol. 1–2, 1911-03-02. St. Łąpiński (red. odp.). Łódź: W. Czajewski. [dostęp 2017-08-17]. 
  3. (a). Kronika. Arcybiskup w Łodzi. „Nowy Kurjer Łódzki”. Rok XVIII (nr 149), s. 2, kol. 1, 1916-06-02. Antoni Książek (red. nacz.). Łódź: Antoni Książek. [dostęp 2017-08-17]. 
  4. „Łódź w Ilustracji”, 1938.
  5. „Łódź w Ilustracji”, 25 IX 1938, nr 39, s. 3 [dwa zdjęcia z tej uroczystości].
  6. W niedzielę, dnia 18 września.... „Łódź w ilustracji. Dodatek niedzielny do «Kuriera Łódzkiego»”. Rok XIV (nr 39), s. 3 (w formacie cyfrowym *.djvu – 319), 1938-09-25. Łódź. [dostęp 2017-08-17]. Cytat: W niedzielę, dnia 18 września rb. [1938] w Radogoszczu odbyło się symboliczne rozpoczęcie kopania ziemi pod fundamenty nowej okazałej świątyni Pańskiej pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego. Z pośród obecnych na uroczystości wylosowano cztery osoby, które pierwsze rozpoczęły prace przy wykopach. Na ilustracji jeden z wylosowanych, wyrzuca pierwsze łopaty ziemi w towarzystwie członków komitetu budowy kościoła z ks. F. Romasem i ks. H. Pytko na czele. 
  7. a b c Parafia Najświętszego Serca Jezusowego... Rys historyczny ↓.
  8. Członkowie komitetu budowy kościoła.... „Łódź w ilustracji. Dodatek niedzielny do «Kuriera Łódzkiego»”. Rok XIV (nr 42), s. 3 (w formacie cyfrowym *.djvu – 343), 1938-10-16. Łódź. [dostęp 2017-08-17]. Cytat: Członkowie komitetu budowy kościoła pod wezwaniem Najśw. Serca Jezusowego na Radogoszczu z proboszczem parafii, ks. prałatem Stanisławem Mireckim na czele [...]. 

Bibliografia[edytuj]