Parastichopus californicus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parastichopus californicus[1]
Stimpson, 1857
Parastichopus californicus.jpg
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Podkrólestwo zwierzęta dwubocznie symetryczne
Nadtyp wtórouste
Typ szkarłupnie
Gromada strzykwy
Podgromada Aspidochirotacea
Rząd Aspidochirotida
Rodzina Stichopodidae
Rodzaj Parastichopus
Gatunek Parastichopus californicus
Synonimy
  • Holothuria californica[2]
  • Stichopus californicus[2]
  • Stichopus johnsonni[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Parastichopus californicus – gatunek strzykw (Holothuroidea). Największy spośród żyjących na obszarze północno-wschodniego Oceanu Spokojnego.

Występowanie[edytuj]

Występuje przede wszystkim w wodach wzdłuż zachodniego wybrzeża Ameryki Północnej, od Zatoki Alaskiej po południową Kalifornię. Zamieszkuje płytkie wody morskie do głębokości 250 m[3].

Wygląd[edytuj]

P. californicus ma cylindryczny (ogórkowaty) kształt. Jego długość wynosi od 25 do 50 cm, a średnica do 5 cm[3]. Miękkie ciało koloru brązowo-pomarańczowego lub żółtawego, pokryte jest jaśniejszymi, sztywnymi brodawkami. Otwór gębowy (otoczony wieńcem 20 czułków) i otwór odbytowy znajdują się po przeciwnych stronach ciała. Na stronie brzusznej widoczne wyraźnie są tylko trzy (z pięciu) rzędy nóżek ambulakralnych.

Tryb życia[edytuj]

Żywi się małymi organizmami planktonowymi i martwą materią organiczną. Pożywienie zdobywa przy pomocy czułków przesiewając osady mułu. Między wrześniem a początkiem marca zapada w stan uśpienia, w czasie którego pozbywa się części narządów wewnętrznych, które potem regenerują[3][4].

Naturalnymi wrogami P. californicus są morskie rozgwiazdy (Pycnopodia helianthoides (rozgwiazda gigantyczna) i Solaster endeca), czasem pada ofiarą wydr morskich. Wykorzystywany jest również w celach spożywczych przez ludzi, szczególnie w tradycyjnej kuchni chińskiej.

Rozmnażanie i rozwój[edytuj]

P. californicus jest organizmem jajorodnym, rozdzielnopłciowym, występuje u niego zapłodnienie zewnętrzne. Jego cykl reprodukcyjny trwa rok. W czasie tarła, odbywającego się między czerwcem a sierpniem, samice składają tysiące jaj. Powstałe po zapłodnieniu larwy zwane aurikulariami, po kilku tygodniach przekształcają się w dorosłego ogórka morskiego, przy czym pełną dojrzałość płciową osiągają po czterech latach[3]. Maksymalna długość życia P. californicus to około dwanaście lat.

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zalicza P. californicus do gatunków najmniejszej troski[2].

Przypisy

  1. Parastichopus californicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Parastichopus californicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b c d Philip Lambert: Sea Cucumbers of British Columbia, Southeast Alaska, and Puget Sound ; Royal British Columbia Museum Handbook.. UBC Press, Vancouver, BC., 1997.
  4. P.V. Frankboner, J.L. Cameron. Seasonal atrophy of the visceral organs in a sea cucumber. „Canadian Journal of Zoology”, s. 2888-2892, 1985.