Pat Onstad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pat Onstad
Ilustracja
Imię i nazwisko Patrick Stewart Onstad
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1968
Vancouver, Kanada
Pozycja Bramkarz
Wzrost 193 cm
Informacje klubowe
Obecny klub D.C. United (trener bramkarzy)
Kariera juniorska
1985–1987 UBC Thunderbirds
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1987
1988–1989
1990–1991
1992–1993
1994
1995
1996
1997
1998–1999
1999–2001
2001–2002
2003–2005
2006–2010
Vancouver 86ers
Winnipeg Fury
Toronto Blizzard
Winnipeg Fury
Toronto Rockets
Montreal Impact
Edmonton Drillers (futsal)
Toronto Lynx
Rochester Raging Rhinos
Dundee United
Rochester Raging Rhinos
San Jose Earthquakes
Houston Dynamo
54 (0)
20 (0)
20 (0)
7 (0)
19 (0)
19 (0)
49 (0)
0 (0)
21 (0)
84 (0)
136 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja M (G)
1988–2010  Kanada 58 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2010– D.C. United (trener bramkarzy)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 23 grudnia 2010.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 23 grudnia 2010.

Patrick „Pat” Onstad (ur. 13 stycznia 1968 w Vancouver) – kanadyjski piłkarz grający na pozycji bramkarza.

Początki[edytuj | edytuj kod]

Onstad jako junior grał w drużynie UBC Thunderbirds z University of British Columbia.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu studiów 17-letni wówczas Kanadyjczyk występował w Vancouver 86ers, grającym wówczas w Canadian Soccer League. W latach 1988–1989 był golkiperem występującego w tej samej lidze Winnipeg Fury. Następnie przeniósł się do Toronto Blizzard, jednak już po roku wrócił do Fury, z którym wywalczył mistrzostwo Kanady i tytuł najlepszego bramkarza ligi.

W 1994 roku przeniósł się do Toronto Rockets, grającego wtedy w amerykańsko–kanadyjskiej APSL. Po jednym sezonie podpisał kontrakt z Montreal Impact, grywał też w futsalowej drużynie Edmonton Drillers. W 1997 roku został zawodnikiem Toronto Lynx, skąd rok później przeszedł do Rochester Raging Rhinos. Tutaj w pierwszym sezonie zdobył tytuł najlepszego golkipera w lidze (przepuścił 13 goli w 26 spotkaniach). Wywalczył również tytuł mistrza USL A-League. W kolejnym roku jego klub zajął 2. miejsce w lidze i zdobył US Open Cup.

W roku 1999 wyemigrował do Europy, aby reprezentować barwy szkockiego Dundee United. Tam był jednak rezerwowym i w nowym klubie nie wystąpił ani razu. Po dwóch latach powrócił do Rhinos, jednak kontuzja nadgarstka wykluczyła go z występów w większości ligowych spotkań.

W 2003 roku rodak Onstada, trener Frank Yallop, sprowadził Kanadyjczyka do San Jose Earthquakes jako zastępstwo dla Joe Cannona, który został zawodnikiem RC Lens.

Pat Onstad (z lewej) i Wade Barrett w barwach Houston Dynamo

Szybko wywalczył sobie miejsce w wyjściowej jedenastce i zdobył z Earthquakes MLS Cup, a także indywidualną nagrodę dla bramkarza roku. Drugą z wymienionych nagród wywalczył również 2 lata później, kiedy to dzięki niemu San Jose Earthquakes zostali pierwszą amerykańską drużyną w historii, która nie doznała ani jednej domowej porażki w całym sezonie. W tych rozgrywkach zdobyli również MLS Supporters' Shield. Onstad był również wybierany do najlepszej jedenastki sezonu w latach 2003 i 2005.

Po swojej dwuletniej przygodzie z Earthquakes kanadyjski golkiper przeniósł się do Houston Dynamo. Zadebiutował tam 2 kwietnia 2006 w spotkaniu z Colorado Rapids (5:2). W tym spotkaniu skapitulował dwa razy – w 15 minucie po uderzeniu Kyle’a Beckermana i w 52 minucie po strzale Jovana Kirovskiego[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Pat Onstad był członkiem reprezentacji Kanady na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w 1987 roku. W seniorskiej kadrze zadebiutował 18 lutego 1988 w meczu z Bermudami. Był członkiem reprezentacji przez 20 lat, brał udział w trzech nieudanych kwalifikacjach Mistrzostw Świata. W 2008 roku zakończył przygodę z kanadyjską kadrą narodową, a ostatni mecz rozegrał w niej w sierpniu 2008 w spotkaniu z Jamajką. Następcą Onstada w reprezentacji zostali Lars Hirschfeld oraz Greg Sutton. Onstad brał udział w turniejach takich jak: Złoty Puchar CONCACAF 2000, Puchar Konfederacji 2001, Złoty Puchar CONCACAF 2003 i Złoty Puchar CONCACAF 2007. Tylko w pierwszej z wymienionych imprez Kanada zwyciężyła w rozgrywkach.

Onstad powrócił do reprezentacji w 2010 roku, kiedy to 24 maja w wieku 42 lat rozegrał spotkanie z Argentyną. Przepuścił wtedy aż 5 goli, ale rozegrał 57 mecz w kadrze narodowej, przez co został najczęściej występującym w niej golkiperem.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rochester Raging Rhinos

San Jose Earthquakes

Houston Dynamo

Reprezentacja Kanady

Indywidualne

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Onstad jest żonaty z pielęgniarką Becky, z którą ma troje dzieci - Peytona (ur. 2003), Owena (ur. 2006) i Abigail (ur. 2008). Jest również zapalonym fanem hokeja, w którego grał do 15. roku życia. Kibicuje drużynie Vancouver Canucks.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Houston Dynamo 5:2 (3:1) Colorado Rapids (niem.). transfermarkt.pl. [dostęp 2010-04-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]