Paweł Hulewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Paweł Hulewicz herbu Nowina (ur. w 1750 roku w Ujłowie koło Krystynopola, zm. 15 kwietnia 1817 roku w Glińsku w powiecie winnickim) – szambelan królewski w 1777 roku, pisarz ziemski włodzimierski w latach 1780-1794, konsyliarz konfederacji generalnej koronnej w konfederacji targowickiej w 1792 roku[1], poeta, tłumacz dzieł Owidiusza.

Był posłem województwa wołyńskiego na Sejm Czteroletni w 1788 roku[2]. Podpisał manifest przeciwko uchwaleniu Konstytucji 3 Maja[3]. Figurował na liście posłów i senatorów posła rosyjskiego Jakowa Bułhakowa w 1792 roku, która zawierała zestawienie osób, na które Rosjanie mogą liczyć przy rekonfederacji i obaleniu dzieła 3 maja[4]. Po rozbiorach został austriackim urzędnikiem we Lwowie. Rotmistrz targowickiej formacji Brygady Kawalerii Narodowej Znaków Hussarskich pod Imieniem Województwa Kijowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Złota księga szlachty polskiej, r. XII, Poznań 1890, s. 146.
  2. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 322.
  3. Leon Wegner, Dzieje dnia trzeciego i piątego maja 1791, Poznań 1865, s. 194.
  4. Łukasz Kądziela, Między zdradą a służbą Rzeczypospolitej. Fryderyk Moszyński w latach 1792-1793, Warszawa 1993, s. 46, Сборник Русского исторического общества, t. 47,Petersburg 1885, s. 272.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jarosław Gdański, Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Kamil Stepan, Wojsko Koronne. Formacje Targowicy, szkolnictwo wojskowe. Varia, Uzupełnienia, Kraków 2003
  • Rodzina, herbarz szlachty polskiej, t. V, Warszawa 1908
  • Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889