Paweł Szoja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Paweł Szoja (ur. 15 stycznia 1895 w Zarzeczu, zm. 30 listopada 1918 w Łukowie) – student Uniwersytetu Jagiellońskiego, żołnierz II Brygady Legionów oraz II Korpusu Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari i Krzyża Niepodległości[1].

Paweł Szoja, porucznik Legionów Polskich

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Bartłomieja i Marii z d. Maziarz. Gimnazjum w Mielcu ukończył tuż przed wybuchem I wojny światowej (egzamin maturalny złożył w sierpniu 1914)[2]. Już jako uczeń przejawiał talent malarski[3]. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich[4]. Walczył na froncie wschodnim, był kilkukrotnie ranny. Lecząc się z ran, zmarł w szpitalu zarażony cholerą. W 1922 został pośmiertnie odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Wywód genealogiczny[5][edytuj | edytuj kod]

4. Tomasz Szoja      
    2. Bartłomiej Szoja
ur. 21 sierpnia 1847
5. Barbara Trzuskot        
      1. Paweł Szoja
6. Błażej Maziarz    
    3. Marianna Maziarz
ur. 17 stycznia 1857
   
7. Rozalia Pałka      
 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Mazur, Paweł Szoja, [w:] Przeszli przez tę ziemię czyniąc dobro, Stalowa Wola 2012, s. 43.
  • Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]