Pawica atlas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pawica atlas
Attacus atlas
(Linnaeus, 1758)
Pawica atlas
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada owady uskrzydlone
Rząd motyle
Rodzina pawicowate
Rodzaj Attacus
Gatunek Attacus atlas
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Pawica atlas (Attacus atlas) – nocny motyl z rodziny pawicowatych, uznawany za największą ćmę świata, i z tego powodu często spotykany w hodowlach. W naturze występuje w Azji Południowo-Wschodniej, w południowych Chinach i Indonezji.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Pawica atlas prowadzi nocny tryb życia, żerując na liściach wielu drzew i krzewów, natomiast w dzień przesiaduje z rozłożonymi skrzydłami, na pniach. Rysunek z plam i pasków o różnych odcieniach brązu i czerwieni oraz zewnętrzna, górna krawędź skrzydeł przypominają głowę węża, zapewne dla zmylenia i odstraszenia napastników. Skrzydła osiągają powierzchnię 400 cm² przy rozpiętości 25-30 cm. Samice są większe od samców i mają biczykowate, gładkie czułki podczas gdy u samców są one wyraźnie pierzaste.

Dorosłe Atlasy spotyka się rzadko. Po opuszczeniu poczwarki żyją zaledwie kilka dni. Aparat gębowy nie pozwala postaci dorosłej się odżywiać tak więc ma ona do dyspozycji tylko zapasy pokarmu zgromadzone podczas życia larwalnego. Dorosła samica wydziela feromony płciowe, wyczuwane przez samca za pomocą pierzastych czułków z odległości nawet 5 km. Po parzeniu samica składa jaja i ginie, podobnie jak samiec.

Galeria[edytuj | edytuj kod]