Pearl (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pearl
Album studyjny Janis Joplin
Wydany 1 lutego 1971
Nagrywany wrzesień–październik 1970
Gatunek blues rock
Długość 34:10
Wydawnictwo Columbia
Producent Paul A. Rothchild
Album po albumie

Pearl – drugi solowy album Janis Joplin i czwarty w karierze, wydany 1 lutego 1971 cztery miesiące po jej śmierci. Jest to jedyny album nagrany z zespołem Full Tilt Boogie Band.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Album, produkowany pod kierunkiem producenta Paula A. Rothchilda prezentuje lepszy dźwięk i jego fakturę, niż płyty Janis nagrane z jej poprzednimi zespołami - Big Brother & The Holding Company oraz Kozmic Blues Band. Joplin dobrze współpracowała z Rothchildem, który był znany głównie jako producent The Doors. Razem zdołali lepiej oddać jej talenty wokalne[potrzebny przypis].

Zespół wokalistki występujący na nagraniach Pearl, The Full Tilt Boogie, zagrał razem z nią na słynnym festiwalu Festival Express w czasie lata 1970, a wiele piosenek z tego albumu zostało zaprezentowanych na koncertach w Kanadzie[potrzebny przypis].

Okładka[edytuj | edytuj kod]

Ikoniczna okładka płyty przedstawia autorkę półleżącą na swojej wiktoriańskiej dwuosobowej kanapie ze szklanką drinka w ręce, sprawiającą wrażenie, że jest to Janis Joplin taka, jaką naprawdę jest[1].

Kompozycja[edytuj | edytuj kod]

Styl zaprezentowany na albumie to mieszanka blues rocka oraz psychodelii, typowej dla artystki oraz dla muzycznego stylu lat 60. XX wieku. Zawiera zarówno typowe bluesowe ballady, jak i stricte rockowe, gitarowe utwory[2].

Pearl zawiera hity takie jak Me and Bobby McGee (wydany na singlu z Half Moon na stronie B) autorstwa Krisa Kristoffersona i Freda Fostera, oraz słynny, śpiewany a cappella Mercedes Benz (napisany z Michaelem McClure’em i Bobem Neuwirthem), a także "Move Over", który napisała sama. Wokal Janis pojawia się we wszystkich utworach z wyjątkiem Buried Alive in the Blues, który pozostał instrumentalny, ponieważ zmarła nie zdążywszy nagrać ścieżek wokalnych. Sesje nagraniowe, które rozpoczęły się we wczesnym wrześniu, przerwała nagła śmierć Janis 4 października 1970.

W 2003 album został sklasyfikowany na 122. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone[3].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

  1. Move Over – 3:39
  2. Cry Baby – 3:55
  3. A Woman Left Lonely – 3:27
  4. Half Moon – 3:51
  5. Buried Alive in the Blues – 2:24
  6. My Baby – 3:44
  7. Me and Bobby McGee – 4:29
  8. Mercedes Benz – 1:46
  9. Trust Me – 3:15
  10. Get It While You Can – 3:23
Bonusowe utwory reedycji z 1999 roku
  1. Tell Mama (na żywo) - 6:32
  2. Little Girl Blue (na żywo) - 3:50
  3. Try (Just a Little Bit Harder) (na żywo) - 6:52
  4. Cry Baby (na żywo) - 6:29
Bonusowe utwory Legacy Edition z 2005 roku
  1. Happy Birthday, John (Happy Trails) - 1:12
  2. Me and Bobby McGee (wersja demo) - 4:46
  3. Move Over (wersja alternatywna) - 4:27
  4. Cry Baby (wersja alternatywna) - 4:59
  5. My Baby (wersja alternatywna) - 3:59
  6. Pearl (utwór instrumentalny) - 4:29
Druga płyta Legacy Edition z 2005 roku - na żywo z trasy koncertowej Festival Express
  1. Tell Mama - 6:49
  2. Half Moon - 4:38
  3. Move Over - 4:41
  4. Maybe - 3:57
  5. Summertime - 4:39
  6. Little Girl Blue - 5:10
  7. That's Rock 'N Roll - 5:03
  8. Try (Just a Little Bit Harder) - 9:11
  9. Kozmic Blues - 5:29
  10. Piece of My Heart - 5:21
  11. Cry Baby - 6:31
  12. Get It While You Can - 7:20
  13. Ball and Chain - 8:15

Pozycje na listach przebojów[edytuj | edytuj kod]

Rok Lista Pozycja
1971 Billboard 200 1
Australian Kent Music Report Albums Chart
Canadian RPM 100[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]