Pentekontera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Model pentekontery z V w. p.n.e.

Pentekontera (stgr. πεντηκόντορος pentēkónteros) – starogrecki statek wiosłowo-żaglowy, odmiana monery. Długość jego wynosiła zazwyczaj 20-30 m, szerokość 2-4 m, zanurzenie ok. 1 m. Kadłub statku wykonywano zwykle z drewna sosnowego, na które w celu uszczelnienia naciągano skórę. Łódź wyposażona była w maszt i prostokątny żagiel rejowy, które podczas ataku składano dla poprawy manewrowania. Dziób statku zaopatrzony był w embolos (gr. εμβολος) - drewniany taran, czasem okuty grotem z brązu, umieszczony na linii wodnej oraz proembolos (gr. προεμβολος) - umieszczony powyżej drugi, mniejszy taran pomocniczy. Okręt zabierał do 80 żołnierzy, z których 50 stanowiło trzon załogi i zajmowało pojedynczo miejsca przy wiosłach (nazwa okrętu oznacza „pięćdziesięciowiosłowiec”). Stanowisko dowódcy znajdowało się na rufie. Prędkość pentenkontery nie przekraczała 6 węzłów, a wyporność wahała się od 40 do 50 ton.

Używana w Grecji, zwłaszcza w epoce późnoarchaicznej. W epoce klasycznej wyparta przez trierę.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W.Chrzanowski, Rzym i Kartagina, Kraków 1997.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]