Piana (chemia fizyczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piana morska na plaży
Piana mydlana
Struktura betonu komórkowego

Pianamieszanina dyspersyjna, w której ośrodkiem rozpraszającym jest ciecz lub ciało stałe, a fazą rozproszoną gaz[1]. Powstawaniu piany w cieczach sprzyja obecność substancji powierzchniowo czynnych, które zmniejszają ich napięcie powierzchniowe, a zwiększają lepkość. Do wytwarzania piany wykorzystuje się czasem porofory.

Przykład piany stałej (ośrodkiem rozpraszającym gaz jest ciało stałe) stanowi pumeks. Piany stałe o wyjątkowo małej gęstości nazywa się aerożelami.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Piany stosowane są jako środki czyszczące, jako środki gaśnicze oraz w procesach flotacyjnych. Spienianie jest również stosowane w produkcji pianobetonu, gumy porowatej, szkła porowatego, porowatych tworzyw sztucznych i tym podobnych materiałów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. piana. Encyklopedia PWN. [dostęp 2014-01-04].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]